Κάποιο χειμώνα στην Άκρη ενός Βουνού

2017-11-22
Font Awesome 1 Icons
◼ Σειρά διηγημάτων: Στιγμές από τη ζωή μου

Κάποιο χειμώνα στην Άκρη ενός Βουνού

Καθισμένος σε ένα μικρό καφέ στα Λαδάδικα άκουγα τα γαλάζια φεγγάρια να με μαλώνουν γιατί δεν γράφω τις ιστορίες που ζήσαμε μαζί στα ταξίδια που με συντρόφευαν αυτά τα χρόνια.

Έτσι αποφάσισα να γράψω αυτές τις ιστορίες, ιστορίες αληθινές που βίωσα μέσα από τα ταξίδια μου με παρέα την συντροφιά τους.

Πριν χρόνια λοιπόν σε ένα από αυτά τα ταξίδια που σήμερα όταν τα συλλογίζομαι αγγίζουν τα όρια του αδύνατου ίσως και να φαντάζουν και ως παραμύθι όταν τα εξιστορείς, γνώρισα ένα μοναχικό κύριο, δίπλα σε ένα τζάκι που μισόκαιγε,  μακριά, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Γιουγκοσλαβίας λίγο μετά τον πόλεμο.

Σκόνταψα εκεί μετά από μια βλάβη του αυτοκίνητο μου, ένα Honda civic, θυμάμαι ταλαιπωρημένο από τα πολλά χιλιόμετρα, που βάλθηκαν να μου το επισκευάσουν κάποιοι χωρικοί για 100 δολάρια.

Έτσι περιμένοντας σε ένα καφενεδάκι του χωριού πάνω από μια ξυλόσομπα και έξω το χιόνι να είναι ένα μέτρο, έχοντας σκεπάσει τα πάντα και ο αέρας να λυσσομανάει σαν να μουγκρίζει κανένα μυθικό τέρας, με πλησίασε ο μοναχικός κύριος που παρατήρησα μπαίνοντας στο καφενεδάκι, από την αρχοντική του κορμοστασιά που κρύβονταν μέσα στα κουρέλια που φορούσε για ρούχα, πίνοντας την βότκα του στο μπαρ, ο θεός να το κάνει μπαρ δηλαδή, Eλληνας στην καταγωγή και πίνοντας ακόμα μια ρουφηξιά από την βότκα και τη μέντα του μονολογώντας σχεδόν μου εξομολογήθηκε μια πικρή στην γεύση ιστορία.

Πριν πολλά χρονιά ερωτεύτηκα παράφορα μια κοπέλα μου λέει από το στενό μου οικογενειακό περιβάλλον,  πέσανε θεοί και δαίμονες να μου λένε ότι δεν πρέπει, θαρρώ ότι ήταν μακρινή ξαδέλφη μου, το κορίτσι και αυτό ερωτευμένο, η μάνα του το πάντρεψε άρον -άρον, σιχάθηκα τότε και έφυγα από το χωριό μου μετανάστης στην Αθήνα. Εκεί δούλεψα πολύ και κάποτε αγόρασα ένα φορτηγό και το έβαλα στην διαδρομή Θεσσαλονίκη -Βελιγράδι, μετέφερα θυμάμαι τρόφιμα, οδηγός εγώ για να μπορώ να βγάζω καμιά δραχμή παραπάνω.

Έναν χειμώνα σαν το σημερινό, λοιπόν μου λέει σαν τον φετινό, είχα σταματήσει εδώ στο χωριό για να ξαποστάσω, από πίσω ερχόταν ένα τουριστικό λεωφορείο που πήγαινε Βελιγράδι σταματήσαμε και οι δυο εδώ στο καφενεδάκι.

Όπως παρατηρούσα λοιπόν τον κόσμο να κατεβαίνει, νόμιζα πως την είδα, λέω μέσα μου τα μάτια σου παιχνίδια κάνουν και η καρδιά σου ακόμα σε ειρωνεύεται και πλάθει ψεύτικες εικόνες και πλησίασα πιο κοντά.

Κόντεψα να λιποθυμήσω, ήταν εκείνη, κυρία πραγματική ψηλή όμορφη σαν κρίνος που σε μαγεύει , έλαμπε, θυμάμαι ότι με κοίταξε φευγαλέα και προχώρησε προς την πόρτα, προχώρησα και εγώ και με μια δρασκελιά έφτασα κοντά της.

«Κατερίνα, τις ψιθύρισα»

«Παύλο » αδύνατον σκέφθηκα με είχε γνωρίσει μετά από τόσα χρόνια.

«Πως βρέθηκες εδώ; »

«Εκδρομή με κάποιες φίλες μου»

Η ανάσα της με έκαιγε τα μάτια μου βούρκωσαν. Κάτσαμε δίπλα στην φωτιά εδώ στο σημείο που καθόμαστε εμείς τώρα, ο ένας απέναντι στον άλλον, τα μάτια της πράσινα με τρυπούσαν την καρδιά,  δεν μιλούσαμε ήταν σαν να μείναμε ξαφνικά βουβοί άλαλοι κανένας ήχος, η απόλυτη σιωπή.

Σε λίγο άρχισαν να επιβιβάζονται πάλι στο λεωφορείο, με πλησίασε με χαιρέτησε και κοιτώντας με στα μάτια μου είπε {δεν τους συχώρεσα ποτέ, να ξέρεις, για μένα είσαι πάντα ο Παύλος μου και θα είσαι για πάντα.} ανέβηκε στο λεωφορείο και έφυγε, από τότε δεν την ξαναείδα ποτέ, εγώ όμως δεν έφυγα ποτέ από εδώ λες και περιμένω να γυρίσει.

Ήπιε μια βαθιά ρουφηξιά από την βότκα που κρατούσε στο χέρι και μονολόγησε φαντάζομαι πως με περνάς για τρελό αλλά μήπως η ζωή έχει καμιά λογική;

Μέχρι να φτάσω στο Βελιγράδι δεν μπορούσα να ξεχάσω όσα μου είπε και όσα ένοιωσα στα μάτια του πίκρα, πόνο, απογοήτευση και μια βαθιά θλίψη.

Όταν καμιά φορά τον φέρνω στη μνήμη μου σπάνια μπορώ να πω πια, προσεύχομαι να έχει βρει ότι έψαχνε ο Παύλος.


Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής

⚊ Σχετικές δημοσιεύσεις

Από τη Σειρά διηγημάτων: Στιγμές από τη ζωή μου

Το γεροντάκι της ιστορίας μας για άλλη μια μέρα αφού περιπλανήθηκε στους δρόμους της Αθήνας τρικλίζοντας και σκοντάφτοντας στα κατεστραμμένα πλακάκια της Μιχαλακοπούλου, ζητιανεύοντας έξω από τα λαμπερά της μαγαζιά, στολισμένα με κόκκινα αυγά και λαμπάδες ,γεμάτα παιχνίδια και ρούχα πολύχρωμα, ζωντανά σαν τον ανοιξιάτικο ουρανό της .

Ήταν δεν ήταν 150 cm ,τα αυτιά του στις άκρες ήταν μυτερά σαν ανάποδα τρίγωνα. Φορούσε ένα πράσινο Τζάκετ και ένα γαλάζιο πουκάμισο με κόκκινο γιακά.

«Μεγάλωσα ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ, άσπρισαν σε ένα λεπτό κρόταφοι και ζάρωσε πρόσωπο και κορμί σε ένα ξημέρωμα ,σκόρπισα σαν άνθρωπος από τις συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειές να πείσω τον άνθρωπο που λάτρεψα να μοιραστούμε το υπόλοιπο της ζωής μας σε ένα κοινό δρόμο -Λέξη μοναδική , μόνο η ψυχή ενός ερωτευμένου αληθινά, αντιλαμβάνεται την...

Κοιτούσε ώρα τώρα από ψηλά την χιονισμένη πόλη, μουντή και αφιλόξενη να ρουφάει με τον ίσκιο από το βουνό που καμάρωνε στα πόδια της, τις στάλες από τα δάκρυα του, σαν να την δυνάμωναν για να μπορεί έπειτα να καταβροχθίσει την καρδιά του.

Doctor stories

2020-09-10

Είχε πάρει να βραδιάζει, ο χειμώνας δεν έλεγε να φύγει ,Μάρτης μήνας και τα δέντρα λύγιζαν από τον αγέρα λες και ήταν μεσοχείμωνο, χιόνιζε από ώρα και το σκηνικό όπως διαμορφωνόταν με τις άσπρες τούφες να χτυπούν το παράθυρο μου σχηματίζοντας περίεργα σχήματα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι με φόβιζε ,είχαν απαγορέψει και την κυκλοφορία και αυτή η...

⚊ Πρόσφατες δημοσιεύσεις

⚊ Διαβάστε επίσης

Tέχνη & Ζωή
Mε το δικό μας βλέμμα

Photo_Room_90

12-04-2018
Του Μιχάλη Ζεχερλή
Όταν οι Ερινύες σε χλευάζουν
Θέμα:Έχει μέρες τώρα που κάθομαι στο μικρό μου μπαλκονάκι τα βράδια και παραμονεύω πότε θα ξεμυτίσει το φεγγάρι από τα σύννεφα για να πιάσουμε την κουβεντούλα για κόσμους μακρινούς που επισκέφτηκε...

gerl_06

Το Κορίτσι της Ερμού (Kεφάλαιο 14)
Θέμα:Ισμήνη: Πάρκαρα το αυτοκίνητο σε ένα στενό στην Λαμπράκη και περπατώντας πιασμένες αγκαζέ φθάσαμε σιγά-σιγά στο σπίτι....

Δείτε όλα τα κεφάλαια εδώ

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

★★★★ ★
Τα 12 πιο σημαντικά αποφθέγματα του «κοσμοκαλόγερου» Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Θέμα:Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είναι για πολλούς ο κορυφαίος Έλληνας λογοτέχνης, γνωστός και ως «ο άγιος των ελληνικών γραμμάτων», «η κορυφή των κορυφών»...

h_Giagia_mou_h_Xronia_2224

★★★★
Η Γιαγιά μου η Χρονιά
01-11-2023
Θέμα:Στεκόταν εκεί καθιστή με ένα γλυκό χαμόγελο στα χείλη και στο πλάι της ο Παππούς μου όρθιος με το τσιγκελωτό μουστάκι του, όμορφος άντρας , η φωτογραφία τους κιτρινισμένη από τον καιρό σε μια κορνίζα σε περίοπτη θέση στο σαλόνι μας...

Οι Βικτωριανοί

★★★★
Οι Βικτωριανοί (Οι δικοί μου ξένοι)
Θέμα:Φέτος το καλοκαίρι δεν βρήκα ούτε μια σταλίτσα χρόνο για να πραγματοποιήσω την τρελή μου επιθυμία να τελειώσω το βιβλίο που αγόρασα πριν τρεις ολοκλήρους μήνες, αλλά λίγο πριν τελειώσει ο Σεπτέμβρης αποφάσισα επιτέλους να το διαβάσω, λίγες σελίδες από την αρχή του όλο κι άλλο είχα προλάβει να ξεφυλλίσω . «Η μπαλάντα του θλιμμένου καφενείου» έστεκε εκεί...

Κινέζικος δράκος_9

Η κόκκινη κλωστή
Θέμα:Κινέζικη παροιμία για τη δύναμη της μοίρας που την παρομοιάζει σαν μία αόρατη κόκκινη κλωστή.

Sun_5896

23-01-2018
Του Μιχάλη Ζεχερλή
Για μένα αλλά χωρίς Εμένα
Θέμα:Νοιώθω τόσο μόνος ,τόσο πληγωμένος τόσο αδύναμος να καταλάβω όλα αυτά που συμβαίνουν δίπλα μου για μένα αλλά χωρίς εμένα...

  Δημοφιλείς ενότητες

   

 

 

 

 

zecherlis

 
Δείτε: Tα καλύτερα του Moments Blog
Οι κορυφαίες δημοσιεύσεις των συνεργατών μας που λάτρεψαν οι αναγνώστες μας όλα αυτά τα χρόνια.

 
Είμαστε η δική σου συντροφιά


Διαφ.