Η Νίκη δεν νίκησε παρά μόνον μετά θάνατον

2024-07-04
Font Awesome 1 Icons W3.CSS

  Σειρά διηγημάτων: Fantazio

⚊ Aπό τον ποιητή, θεατρολόγο και κριτικό Κωνσταντίνο Μπούρα

Η Νίκη (κατά κόσμον Νικολέττα) όταν τρελάθηκε (από τα γερατειά και τα κρυμμένα μυστικά, τα αθώα ψέματα και τις λευκές εκεχειρίες με τον άσπονδο σύζυγό της) σηκωνόταν μαύρα μεσάνυχτα να πάει προς νερού της, μετά βαφόταν, ντυνόταν, φορούσε τα κοσμήματά της όλα κι έτρεχε να φύγει στον κατήφορο. Όταν τη σταματούσαν και τη ρωτούσαν πού πηγαίνεις εκείνη απαντούσε: «στο σπίτι μου». Κι όταν επέμεναν εκείνοι (για να την καθυστερήσουν, για να την συνεφέρουν από την υπνοβασία της), όταν τη διπλορωτούσαν «μα πώς είναι αυτό το σπίτι σου;», εκείνη τους απαντούσε μάλλον διστακτικά και συγκρατημένα (από το παμπάλαιο φόβο ίσως μην την περάσουν για τρελή)… κι εκείνη λοιπόν τους περιέγραφε έναν θολωτό τάφο των Μυκηνών με όλα τα κτερίσματά του, που τα περιέγραφε με εξονυχιστική λεπτομέρεια, σα να τα είχε φορέσει μια ολόκληρη ζωή, ή – καλύτερα – σαν… σα να τα είχε πλέξει με χρυσοκλωστές, η ίδια, με τα χεράκια της. Φυσικά, αυτός ο τάφος δεν έχει ανασκαφεί ακόμη. Τα κοκκαλάκια της (αποσαθρωμένα από τη οστεοπόρωση) αναπαύονται στο μικρό κοιμητήριο κάτω από το βουνό όπου γεννήθηκε κι έτρεχε μικρή, νοσταλγώντας μετά, σαν παντρεμένη, κλαίγοντας με δάκρυ πικρό, μαύρο και μιλώντας για «τις τελετές μας». Τι να υπονοούσε άραγε; Αρχαίες γονιμολατρικές τελετές για τις στείρες γυναίκες και τα άκαρπα ζευγάρια; Εκεί που κάθε σχετικό πρόβλημα πολλαπλασιασμού και διαιωνίσεως του είδους λυνόταν με τρόπο ταχύ και μυστικό κάτω από το σεμνό Φως της Νυκτός, της μητρός των Πάντων. Αγίων και μη. Υπάρχει όμως κάτι που δεν έχει αγιάσει σ' ετούτη την πλάση; Μετά από τόσες ταλαιπωρίες, τήξεις και τύψεις;

*

Ποιος ξέρει τι ονειρευόσουν όταν σε έσφιγγα στην αγκαλιά μου. Ξέρω όμως τι ονειρευόμουν εγώ όταν μου έλειψες εσύ. Για πάντα. Ανεπιστρεπτί. Θα ήθελα να υπάρχει ένας τάφος για σένα. Κάπου. Κι ας μην τον ξέρω εγώ. Θα συναντηθούμε στον χώρο εκείνο τον άχρονο, στις ρωγμές από ονειροφαντασιές και μπαλωμένες πληγές, ξηλωμένες τύψεις κι ενοχές, που όσο κι αν τις μαντάρεις, σε ξύλινο αυγό κι αν της τεντώνεις, πάντα τους φεύγει ένας πόντος.

*

Θυμάμαι το ψωμί το ζυμωτό (με μαγιά) στον χτιστό πέτρινο φούρνο με τα ξύλα. Και για προσάναμμα ξερές αφάνες από το βουνό. Τους έβαλα φωτιά μετά την πρώτη ερωτική εμπειρία. Ευτυχώς, δεν το έκαψε το σπίτι. Εκείνη με έδειρε. Για πρώτη φορά ήταν το μάτι της αγριεμένο. Αλλόκοτο. Τώρα μόλις καταλαβαίνω γιατί. Ήξερε. «Από μικρός στα βάσανα κι εσύ;». Ήμουνα δεν θα ήμουνα έξι χρονών.

*

«Τι τα αναθυμάσαι τώρα όλ' αυτά και το μολογάς;» θα μου έλεγε η γιαγιά μου. Η Αγγελική. Όταν πέθανε την είδα να καλλιεργεί τον κήπο της στη θάλασσα. Κι ήταν γεμάτος ολάνοιχτα λουλούδια. Πρόστυχα. Με τον ύπερο καμαρωτό και τον κάλυκά τους ξεχειλωμένο. Ναι, τα θυμάμαι καλή μου γιαγιούλα και νοσταλγώ την μακρινή εκείνη εποχή που ψήναμε τις πατάτες στη χόβολη. Με ολάκερη τη φλούδα τους. Ακαθάριστες. Άθιχτες. Έτσι όπως τις πέταξε η γη. Έξω στο Φως. Είχα πάντα μια μεγάλη αγάπη για το Φως, όταν τρύπωνε πάντα απρόσκλητο ανάμεσα από χαραματιές (στο πάτωμα, στο πορτοπαράθυρα), σε χαραμάδες (μέσα από τα κεραμίδια). Ο σεισμός δεν μας τρόμαζε. «Ο κουνημένος δεν κουνιέται, ο βρεγμένος δεν βρέχεται κι ο τρελαμένος δεν τρελαίνεται», χρησμοδοτούσες. Έλεγες… και τι δεν έλεγες. «Ανθηρόστομη», έτσι σε φώναζε η γειτόνισσα η Ευανθία που την ξεπαρθενέψανε πριν την παντρειά και γύρεψε ο άντρας της από τον πατέρα της πανωπροίκι για να μην του την γυρίσει πίσω άναυλη. Και με την προίκα της φαγωμένη, φυσικά. Δεν τα νοσταλγώ καθόλου εκείνα τα χρόνια. «Ο παράδεισος της παιδικής ηλικίας». Κουραφέξαλα! Ο παράδεισός μου εμένα είναι τα βιβλία. Η πρώτη μας συνάντηση ήταν καθοριστική. Έρωτας κεραυνοβόλος. Από την τρυφερή ηλικία των τεσσάρων ετών. Δύο χρόνια πριν γνωρίσω τον έρωτα. Και συστηθούμε… και αγγιχθούμε, όχι όπως δίνουν οι άνθρωποι χειραψία. Κι εδώ σιγώ. Το χώμα ας θάψει κι ετούτη την αλήθεια. Συνέβησαν και σε άλλους. Καλύτερους από εμένα. Και σε χειρότερους βεβαίως. Εγώ επιβίωσα – και μάλλον κάλλιστα – χάρη στα βιβλία. Σας αντιγυρίζω τώρα ετούτη τη χάρη.

Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας

  Πρόσφατες δημοσιεύσεις

Η Νίκη (κατά κόσμον Νικολέττα) όταν τρελάθηκε (από τα γερατειά και τα κρυμμένα μυστικά, τα αθώα ψέματα και τις λευκές εκεχειρίες με τον άσπονδο σύζυγό της) σηκωνόταν μαύρα μεσάνυχτα να πάει προς νερού της, μετά βαφόταν, ντυνόταν, φορούσε τα κοσμήματά της όλα κι έτρεχε να φύγει στον κατήφορο. Όταν τη σταματούσαν και τη ρωτούσαν πού πηγαίνεις εκείνη...

Τα έχω δει όλα. Ή, μάλλον, έτσι νόμιζα μέχρι την πρόσφατη Κρίση του κορωνοϊού, που διαδέχτηκε την άλλη κρίση, την οικονομική, που ήταν απλώς αποτέλεσμα μιας άλλης Κρίσης, βαθύτερης, πολιτισμικής.

Βγήκε από το Υπόγειο Θέατρο παραζαλισμένος. Παραμονή Χριστουγέννων. Δεν ήξερε γιατί οι γιορτές τον καταθλίβουν. Ή μάλλον ήξερε, αλλά δεν ήθελε να τα θυμάται όλ' αυτά τώρα. Διαζύγια των γονέων, χωρισμοί, αλλαγές σχολείων, πόλεων, χωρών, ηπείρων, αλλαγή πλανήτη… Ξερριζωμένος. Μάλιστα, ξεριζωμένος. Αυτή είναι η σωστή λέξη.

Ήταν η εικοστή επέτειος τού θανάτου του. Σημαδιακή ημέρα στη ζωή του. Κρίσιμη, από πολλές απόψεις.

Ταραγμένη εφηβεία, όπως και να το κάνεις. Χωρισμένοι γονείς. Μετά από πολλά χρόνια σε διάσταση. Δασκάλα εκείνη στο Δημοτικό Σχολείο τής περιοχής, Καθηγητής Φιλόλογος εκείνος στο απέναντι Γυμνάσιο. Ακριβώς απέναντι από το σπίτι τους. Στο απέναντι πεζοδρόμιο. Και το σπίτι που ζούσε με την κυρά του και τα «μούλικα» (έτσι τα έλεγε η μάνα του, αν και...

  Σχετικές δημοσιεύσεις

peristeri_2

 
Σειρά: Τα αφηγήματα
του Κωνσταντίνου Μπούρα
★★★★★
Το περιστεράκι κι ο διαβητικός
05-03-2024
Θέμα: Εκείνο το πρωί χτυπούσε και ξαναχτυπούσε το ξυπνητήρι, επανειλημμένα. Ήταν όμως Σάββατο και δεν είχε δουλειά. Ποτέ δεν είχε πλέον εργασία. Είχε πάρει σύνταξη πέντε χρόνια τώρα...

 

dog

 
Σειρά: Τα αφηγήματα
του Κωνσταντίνου Μπούρα
★★★★★
Τα οικόσιτα αγριογουρουνάκια κι η φιλία τους με τον σκύλο μας, τον Μπούμπη
15-02-2024
Θέμα: Μόνο γιουβαρλάκια που δεν τα ταΐσαμε (ακόμα), μελιτζάνες παπουτσάκι και ιμάμ μπαϊλντί!!!..

 

xionismena_xeili_01

 
  Συναρπαστικό διήγημα
Χιονισμένα χείλη
Ιστορία: Πρώτη
Από τη σειρά διηγημάτων Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ
Θέμα: Μπήκε στο γραφείο φουριόζος ήταν γύρω στα πενήντα με πυκνά μαύρα φρύδια καστανόξανθα μαλλιά με πινελιές λευκού στους κροτάφους, οβάλ πρόσωπο, λίγο κυρτούς ώμους και ύψος....

 

 

traino_tis_figis_1500

 
  Δραματικό διήγημα
Το Τραίνο της φυγής
Ιστορία: Δεύτερη
Από τη σειρά διηγημάτων Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ
Θέμα: Η ιστορία του Οθέλλου πήγε ανέλπιστα καλά, τώρα είχα αποκτήσει και μια δεύτερη γραμματέα τη Φένια που εργαζόταν και αυτή στην εφημερίδα στην υποδοχή, τα γράμματα των...
Δημοφιλείς δημοσιεύσεις

Από τις στιγμές της τέχνης & της Ζωής

3j4z7u

 
Σειρά: Τα αφηγήματα
του Κωνσταντίνου Μπούρα
★★★★★
Οι μοιρολογίστρες τής συμφοράς απομακρύνονται όταν ευημερείς
Θέμα: Αυτό μου το είχε πει μια πρώην φίλη μου (και νυν ορκισμένη εχθρά μου) για μια άλλη πρώην (και κοινή μας) φίλη, που αυτές...

 

ce86283

 
Σειρά: Τα αφηγήματα
του Κωνσταντίνου Μπούρα
★★★★★
Η τρέλλα εθεωρείτο κολλητική στον Μεσαίωνα
Θέμα:Η τρέλλα εθεωρείτο κολλητική (στον Μεσαίωνα) από τους νοητικώς ασταθείς – «με στραβό κοιμήθηκες το πρωί θα αλληθωρίζεις» - μα ποιος του είπε να...

 

 
Αποφθέγματα σοφών
★★★★
Χίλων ο Λακεδαιμόνιος: Σοφά αποφθέγματα και γνωμικά από έναν από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας.
Θέμα: Ο Χείλων o Λακεδαιμόνιος γεννήθηκε περίπου το 600 π.Χ. Και απεβίωσε το 520 π.Χ. Ήταν Σπαρτιάτης πολιτικός, νομοθέτης, φιλόσοφος και ελεγειακός ποιητής, και αναφέρεται ως ένας από τους Επτά Σοφούς...

 

 

 
Αποφθέγματα σοφών
★★★★
Τα 50 αποφθέγματα που αν τα διαβάσετε θα σας εκπλήξουν ευχάριστα.
Θέμα: Σύμφωνα με τον πρίγκηπα Κάρολο-Ιωσήφ της Λιν «Ο καλύτερος τρόπος να διαβάσεις ένα βιβλίο με αποφθέγματα χωρίς να βαρεθείς, είναι να το ανοίξεις στην τύχη και αφού βρεις κάτι που θεωρείς...

 

 

Θέμα: Τα γενέθλια αποτελούν ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα μέσα στο πέρας ενός έτους για τον καθένα μας. Ταυτόχρονα όμως την ίδια μέρα με εμάς έχουν γεννηθεί εκατομμύρια άλλοι...

 

 

Θέμα: Μετά από πολύχρονη έρευνα του Ιταλικού Ιδρύματος Ερευνών, μπόρεσε να εντοπίσει το ακριβές σημείο ταφής του Πλάτωνα, η οποία βασίστηκε σε ανάγνωση από παπύρους που βρέθηκαν στην...

 

 

Aslanidou_0876

 
Μουσική βιβλιοθήκη
★★★★★
Αόρατη πληγή: Μελίνα Ασλανίδου
Θέμα: Η «Αόρατη πληγή» είναι Τραγούδι που μιλάει κατευθείαν στην ψυχή, σε μία εξαιρετική ερμηνεία από την μαγική φωνή της Μελίνας Ασλανίδου. Συμπεριλαμβάνεται στο Άλμπουμ....

 

 

Stelios_Rokkos

 
Μουσική βιβλιοθήκη
★★★★★
Εδώ: Στέλιος Ρόκκος
Θέμα: ο Στέλιος Ρόκκος αυτός ο εξαιρετικός μουσικός και ερμηνευτής που μας χάρισε δεκάδες υπέροχα τραγούδια, ως πιτσιρικάς είχε το όνειρο να μπαρκάρει στα καράβια για να ....

 

 

eytixia

 
  Αποφθέγματα
★★★★★
10 Αποφθέγματα για μια καλύτερη και ευτυχέστερη ζωή
Θέμα: Αν από τη ζωή σου αφαιρέσεις την περίοδο που περνάς δυστυχισμένα, τότε αυτή περιορίζεται σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα για αυτό πρέπει να την απολαύσεις έως το τελευταίο δευτερόλεπτο.....

 

2764a2764c

 
  Αποφθέγματα
★★★★★
Αρχαία ελληνικά γνωμικά και αποφθέγματα για την αγάπη και τον έρωτα
Θέμα:Με ποια σοφά γνωμικά αποφθέγματα και ρήσεις, υμνούσαν την αγάπη και τον έρωτα στην Αρχαία Ελλάδα.....

 

 

fragiskos_asizis

 
  Αποφθέγματα
★★★★
Φραγκίσκος της Ασίζης:Όταν ξαφνικά κάνεις το αδύνατο
Θέμα: Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης είναι ο προστάτης της Ιταλίας, μαζί με την Αγία Αικατερίνη της Σιένας, γεννήθηκε το 1181 ή 1182 στην Ασίζη. Κήρυξε με πάθος την μεταμέλεια και την πενία. Απεβίωσε στις 3

⚈ Λογοτεχνικά μονοπάτια

◼ Δείτε στη συνέχεια σειρά επιλεγμένων πρωτότυπων λογοτεχνικών κειμένων, που έγραψαν οι συνεργάτες μας για να σας
κρατήσουν συντροφιά αν σας αρέσει το διάβασμα.

X

 

● Για να διαβάσετε παρακάτω οποιοδήποτε λογοτεχνικό κείμενο σας ενδιαφέρει κάντε κλικ πάνω του.

  Δημοφιλείς ενότητες
Είμαστε η δική σου συντροφιά