The woman of November

2017-11-15
Font Awesome 1 Icons W3.CSS

◼ Λογοτεχνική σειρά διηγημάτων: Στιγμές από τη ζωή μου

Αυτή η γυναίκα είχε σκλαβώσει το κορμί μου, το μυαλό μου, το είναι μου ολάκερο και να πω πως ήμουν πρωτάρης ή κάποιος λιγούρης που φούντωνε στη θέα μιας γυναίκας, όχι ομορφούλης ήμουν με τις κατακτήσεις μου και μια αρκετά πλούσια δράση στο γυναικείο φύλλο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τα είχα βρει σκούρα.

Για πρώτη φόρα ένοιωθα το απόλυτο πάθος, κάθε χιλιοστό στο κορμί της ήθελα να το γεύομαι να το εξερευνώ και να το χαίρομαι κάθε στιγμή. Όσο για την καρδιά μου τις είχε παραδοθεί ολοσχερώς, κάθε φόρα που με κοίταζε με εκείνα όλα μαγεία μάτια της ένοιωθα πως αναπαυόμουν στις θάλασσες που μου πρόσφερε το λάγνο βλέμμα της.

Περπατούσα στους δρόμους της "Πόλης" και την σκέψη μου τη φυλάκιζε η αναπνοή της καθώς έκαιγε τα πάθη μου όταν παραδινόταν στο άγγιγμα μου ή όταν έμπαινα βαθιά μέσα της και η κραυγή της δονούσε τον κόσμο όλο.

Ένοιωθα περήφανος βασιλιάς που το σπαθί του χάριζε νίκες όχι πλημμυρισμένες με αίμα αλλά με πάθη, έρωτα και μια αγάπη που το μέγεθος της τρόμαζε του οχθρούς μας όλους.

Τα βράδια όταν έμενα μόνος καθώς η Νίκη σπούδαζε στο εξωτερικό και έλειπε συχνά αν δεν σήκωνε το τηλέφωνο της όταν την καλούσα το μυαλό μου θόλωνε, άλλες φόρες από αγωνία αν ήταν καλά και άλλες φόρες από ζήλια για το που και με ποιον ήταν,  συναίσθημα που για μένα ήταν πρωτόγνωρο, θεά να ήταν η άλλη σημασία δεν έδινα και τώρα η καρδιά μου πονούσε από την απουσία της και αυτό μου θόλωνε το μυαλό και πολλές φόρες και την κρίση μου.

Αυτό που εισέπραττα από τη Νίκη ήταν και μπορώ να το ομολογήσω, πάθος, ειλικρινή αγάπη και πολλές σκηνές ζηλοτυπίας γεμάτες έρωτα, που πυρπολούσαν τα κορμιά μας σε έναν τρελό χορό που νόμιζες ότι είχαν γίνει ένα ή σαν να ήταν αλυσοδεμένα από τη δύναμη ενός παράφορου ρυθμού που υμνούσε την αμαρτία της νιότης.

Ένοιωθα τόσο πλήρης συναισθηματικά και τόσο διαυγής που φοβόμουν πώς αν την χάσω θα επιστρέψω στο μίζερο κόσμο που ζούσα πριν τη γνωρίσω.

Η παρουσία της στη ζωή μου με γέμιζε απίστευτη ενέργεια που την κατανάλωνα με μεγάλη επιτυχία στην δουλειά μου και αυτό με έκανε να πιστεύω πως αν υπάρχει στον πλανήτη γη το άλλο μου μισό αυτό ήταν η Νίκη.

Ήταν δε εξαίρετος συνομιλητής και έτσι δεν έπληττες πότε μαζί της. Μιλούσαμε ώρες ατέλειωτες για τη ζωή, τον κόσμο, την αδικία του, την αγάπη, την προδοσία, για ταξίδια, λάτρευε τα ταξίδια όπως και εγώ, έτσι σχεδιάζαμε να επισκεφτούμε την Πράγα όσο πιο σύντομα μπορούσαμε 

Είχε καστανόξανθα μαλλιά απαλά σαν μετάξι που μου άρεσε να τα χαϊδεύω με τις ώρες, άλλες φορές πάλι όπως ήταν ξαπλωμένη στο στήθος μου με τρέλαινε να της κρατώ τα στήθη και να παίζω αργά με τις ρόγες της για να τη νοιώθω ερεθισμένη,  και αργότερα τα χείλη και άλλοτε η γλώσσα μου να αντικαθιστούν στο παιχνίδι τα χέρια και τα δάχτυλα μου, τότε την κοιτούσα βαθιά μέσα στα μάτια της για να ρουφήξει το μυαλό μου την έκφραση τους.

Εκείνη πάλι της άρεσε να φόρα κατάσαρκα δικά μου φανελάκια για να νοιώθει πάντα την παρουσία μου πάνω της, κάτι σαν φυλακτό για τον έρωτα μας.

Ξημέρωνε πια, οι πρώτες μέρες του Νοέμβρη ήταν χειμωνιάτικες και η Νίκη στις έντεκα του μηνός θα ήταν πάλι εδώ δίπλα μου, θα έδινε ζωή σε αυτό το άχαρο σπίτι που χωρίς την παρουσία της ήταν σαν φυλακή που μετράς τις μέρες, τις ώρες τα δευτερόλεπτα για να πετάξεις στην ελευθερία.

Έτρεξα όπως κάθε πρωί προς το ημερολόγιο που είχα κρεμασμένο στο χολ δίπλα σε μία φωτογραφία μας από τη Φολέγανδρο για να διαγράψω και τη σημερινή ημέρα, μια μέρα προσμονής λιγότερη.

Άκουσα να χτυπά το κουδούνι της εισόδου κινήθηκα προς τα εκεί για να δω ποιος ήταν τόσο πρωί που με έψαχνε αγωνιωδώς,  καθώς ο ήχος από το κουδούνι χτυπούσε συνεχώς σαν να είχε κολλήσει ένα δάχτυλο πάνω του, φθάνοντας κοντά στην εξώπορτα για να την ανοίξω ένα άρωμα γλυκό τύλιξε τα ρουθούνια μου, την άνοιξα με μία κρυφή ελπίδα.

Την είδα να πετάγεται εμπρός μου και να μου χαμογελά, δεν με γελούσαν τα μάτια μου, την ένοιωσα να χάνεται στην αγκαλιά μου, να τυλίγει το κορμί της πάνω στο δικό μου και τα σκληρά της στήθη να σημαδεύουν το στέρνο μου, τα χείλη της δάγκωσαν τα χείλη μου με πάθος«Σε θέλω μέσα μου αυτό το ξημέρωμα, σε αγαπώ τόσο πολύ, είναι μαρτύριο να ζω μακριά σου» μου ψιθύρισε ακουμπώντας τα χείλη της στη βάση του λαιμού μου.

Το ημερολόγιο έγραφε οκτώ του Νοέμβρη .


Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής

8/11/2017

● Σημείωση από το Moments blog

Οι δύο τελευταίες παράγραφοι του διηγήματος The woman of noveber προστέθηκαν σε ύστερο χρόνο από τον συγγραφέα για να δώσει στο πόνημα του ένα ευτυχισμένο τέλος που σε άλλα διηγήματα του σπάνια ανακαλύπτεις.

  Πρόσφατες δημοσιεύσεις

Λογοτεχνική σειρά: Στιγμές από τη ζωή μου
⚊ Πρωτότυπα λογοτεχνικά κείμενα δημιουργικής γραφής

Το γεροντάκι της ιστορίας μας για άλλη μια μέρα αφού περιπλανήθηκε στους δρόμους της Αθήνας τρικλίζοντας και σκοντάφτοντας στα κατεστραμμένα πλακάκια της Μιχαλακοπούλου, ζητιανεύοντας έξω από τα λαμπερά της μαγαζιά, στολισμένα με κόκκινα αυγά και λαμπάδες ,γεμάτα παιχνίδια και ρούχα πολύχρωμα, ζωντανά σαν τον ανοιξιάτικο ουρανό της .

Ήταν δεν ήταν 150 cm ,τα αυτιά του στις άκρες ήταν μυτερά σαν ανάποδα τρίγωνα. Φορούσε ένα πράσινο Τζάκετ και ένα γαλάζιο πουκάμισο με κόκκινο γιακά.

«Μεγάλωσα ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ, άσπρισαν σε ένα λεπτό κρόταφοι και ζάρωσε πρόσωπο και κορμί σε ένα ξημέρωμα, σκόρπισα σαν άνθρωπος από τις συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειές να πείσω τον άνθρωπο που λάτρεψα να μοιραστούμε το υπόλοιπο της ζωής μας σε ένα κοινό δρόμο- λέξη μοναδική, μόνο η ψυχή ενός ερωτευμένου αληθινά, αντιλαμβάνεται την σημασία...

Κοιτούσε ώρα τώρα από ψηλά τη χιονισμένη πόλη, μουντή και αφιλόξενη να ρουφάει με τον ίσκιο από το βουνό που καμάρωνε στα πόδια της, τις στάλες από τα δάκρυα του, σαν να τη δυνάμωναν για να μπορεί έπειτα να καταβροχθίσει την καρδιά του.

Doctor stories

2020-09-10

Είχε πάρει να βραδιάζει, ο χειμώνας δεν έλεγε να φύγει, Μάρτης μήνας και τα δέντρα λύγιζαν από τον αγέρα λες και ήταν μεσοχείμωνο, χιόνιζε από ώρα και το σκηνικό όπως διαμορφωνόταν με τις άσπρες τούφες να χτυπούν το παράθυρο μου σχηματίζοντας περίεργα σχήματα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι με φόβιζε, είχαν απαγορέψει και την κυκλοφορία και αυτή η...

Έξυνα με δύναμη το κουτάλι μου στο πάτο από το βαθύ σαν γαβάθα πιάτο μου και μετά το γυρόφερνα χτυπώντας γύρω-γύρω τις άκρες του κάνοντας κύκλους στη νερουλή κοτόσουπα μου, το τραπέζι που είχα διαλέξει ήταν στο παράθυρο ενός συνοικιακού λαϊκού εστιατορίου στην Πανόρμου απέναντι από ένα περίπτερο κατασκευασμένο από σανίδες ξύλου όπως όλα τα...

  Σχετικές δημοσιεύσεις

112_Triantafilla_987

 
Διήγημα
Nick name «112 Roses»
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Μόλις είχα φτάσει στο αεροδρόμιο , προχώραγα ήδη σαν χαμένος στους διαδρόμους του , μια γλυκύτατη αστυνομικός μου σύστησε να μην αφήνω από εδώ και εκεί τις αποσκευές μου, ούτε είχα καταλάβει..

 

Victorianoi_01

 
  Συναρπαστικό αφήγημα
Σειρά: Δια χειρός Μιχαήλ
Οι Βικτωριανοί
Θέμα: Το καλοκαίρι δεν βρήκα ούτε μια σταλίτσα χρόνο για να πραγματοποιήσω την τρελή μου επιθυμία να τελειώσω το βιβλίο που αγόρασα πριν τρεις ολοκλήρους μήνες, αλλά λίγο πριν τελειώσει...

 

hxoi_prosdokies_01231

 
  Δραματικό διήγημα
Ήχοι και προσδοκίες
Ιστορία: Πέμπτη
Από τη σειρά διηγημάτων Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ
Θέμα: Η συνάντηση μας με τον Οθέλλο κανονίστηκε για τις εικοσιπέντε Μαΐου στη Βιέννη στις οκτώ η ώρα το βράδυ στο Cafe Sacher κοντά στον καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου...

 

to_demtri_025

 
  Διήγημα δράσης
Το δεντρί του έρωτα
Ιστορία: Έκτη
Από τη σειρά διηγημάτων Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ
Θέμα: Ο έρωτας είναι τυφλός έλεγε ο Σαίξπηρ, για κάθε ανθρώπινο όν η αγάπη το πάθος, ο πόθος έχουν το δικό τους ξεχωριστό όνομα, έτσι αντιλαμβάνονται στη ζωή τον κόσμο...
Πρoτάσεις για εσάς

Woman_360_12

 
Σειρά διηγημάτων: Fantazio
★★★★★
Τέσσερις εικόνες της Κρίσης: δύο ασπρόμαυρες, σαν εφιάλτης, μία έγχρωμη και μία πολύχρωμη
15-05-2024
Θέμα: Τα έχω δει όλα. Ή, μάλλον, έτσι νόμιζα μέχρι την πρόσφατη Κρίση του κορωνοϊού, που διαδέχτηκε την άλλη κρίση, την οικονομική, που ήταν απλώς αποτέλεσμα μιας άλλης Κρίσης, βαθύτερης, πολιτισμικής....

 

Woman_32568

 
Σειρά διηγημάτων: Fantazio
★★★★★
Άτακτα, σκωπτικά κι αδέσποτα
07-06-2024
Θέμα: α. Ποιήτριες. Έτοιμες για όλα. Κολλάνε γραμματόσημο στα σύννεφα με το σάλιο τους. Τα πάντα για το εργάκι τους το ανύπαρκτο. Τα παιδιά τους τα έχουνε χεσμένα. Για τα τυπωμένα πονήματά τους όμως....

Spadek_3

Θέμα: «Ο Γρίφος της Κληρονομιάς» με τον πρωτότυπο τίτλο ( Spadek) είναι μία κωμωδία που αγγίζει τα όρια ενός δράματος, πολωνικής παραγωγής του 2024, την ταινία σκηνοθέτησε έξυπνα ο Sylwester Jakimow...

 

Ticket_Paradise_01

Θέμα: Το «Εισιτήριο για τον παράδεισο» με τον πρωτότυπο τίτλο «Ticket to Paradise» είναι μια ρομαντική κωμωδία, αγγλικής ( Ηνωμένο Βασίλειο) παραγωγής του 2022 με πρωταγωνιστές τους Τζορτζ Κλούνεϊ...

Ιούλιος Βερν

 
  Αποφθέγματα
★★★★
Tα σημαντικότερα αποφθέγματα του πατέρα της επιστημονικής φαντασίας Ιούλιου Βερν
Θέμα: Ο Ιούλιος Βερν ήταν μυθιστοριογράφος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας,πατέρας του λογοτεχνικού είδους της επιστημονικής φαντασίας γνωστός για τα περιπετειώδη μυθιστορήματά του...

 

Aristeidis_sofos_01

 
  Αποφθέγματα
★★★★★★
Γνωμικά του Πλάτωνα και του Δημόκριτου για το δίκαιο και την δικαιοσύνη
θέμα: Το δίκαιο είναι η θέληση για δικαιοσύνη, και όταν κρίνει κανείς πρέπει να μην επηρεάζεται από την θέση του κρινόμενου, να κρίνει δηλαδή τα πάντα με το ίδιο μέτρο. Η Δικαιοσύνη είναι η....

Nikos_Kazantzakis_25

 
Αποφθέγματα του Νίκου Καζαντζάκη
★★★★
Ποιο είναι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο: Απαντά ο Νίκος Καζαντζάκης
Θέμα: Ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, ποιητής και φιλόσοφος, με πλούσιο λογοτεχνικό, ποιητικό και μεταφραστικό έργο. Αναγνωρίζεται ως ένας από τους σημαντικότερους...

 

Oscar_Wilde_152

 
Αποφθέγματα του Όσκαρ Ουάιλντ
★★★★
O Oscar Wilde μιλά για την συμπεριφορά μας προς τους εχθρούς μας
Θέμα: Ιρλανδός ιδιαίτερα πετυχημένος συγγραφέας της εποχής του (1854-1900) Σημαντικά έργα του είναι "Η σημασία του να είσαι σοβαρός", "Σαλώμη", "Ο ιδανικός σύζυγος", "Η βεντάλια της λαίδης Γουάιντερμηρ...

Kotsiras_06

 
Μουσική βιβλιοθήκη
★★★★★
Κάθε Φορά: Γιάννης Κότσιρας
Θέμα: Το "Κάθε φορά" είναι ένα λυρικό έντεχνο τραγούδι που σε συντροφεύει όταν ερωτεύεσαι, ζεις, δακρύζεις, κλαις ή χαίρεσαι, το ερμηνεύει εξαιρετικά ο Γιάννης Κότσιρας που η φωνή του δένει αρμονικά με την...

⚈ Λογοτεχνικά μονοπάτια

◼ Δείτε στη συνέχεια σειρά επιλεγμένων πρωτότυπων λογοτεχνικών κειμένων, που έγραψαν οι συνεργάτες μας για να σας
κρατήσουν συντροφιά αν σας αρέσει το διάβασμα.

X

 

● Για να διαβάσετε παρακάτω οποιοδήποτε λογοτεχνικό κείμενο σας ενδιαφέρει κάντε κλικ πάνω του.

  Δημοφιλείς ενότητες
Είμαστε η δική σου συντροφιά