Το φθινόπωρο είναι η εποχή που έχει εμπνεύσει ταλαντούχους ζωγράφους και ποιητές, όπως λογοτέχνες και σκηνοθέτες. Μελαγχολικό και νοσταλγικό μας ταξιδεύει καθώς πέφτουν τα κιτρινισμένα φύλλα από τα δέντρα του.

Εμείς για να το τιμήσουμε σας το παρουσιάζουμε όχι μέσα τη σοφία σπουδαίων λογοτεχνών αλλά μέσα από τη λαϊκή σοφία του λαού μας εκφρασμένη με παροιμίες του για όλους τους μήνες του.

 ◼ Παροιμίες για το Σεπτέμβριο:

Τον Τρυγητή τ' αμπελουργού πάνε χαλάλι οι κόποι.

Αν ίσως βρέξει Τον Τρυγητή τ'αμπελουργού,πάνε χαλάλι οι κόποι.

◼ Παροιμίες για τον Οκτώβριο:

Οκτώβρης και δεν έσπειρες, σιτάρι λίγο θα 'χεις.

Το Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια.

Όποιος σπέρνει τον Οκτώβρη έχει οχτώ σειρές στ' αλώνι.

 Τ' Α'ι' Λουκά σπείρε τα κουκιά.

Οκτώβρη και δεν έσπειρες, οκτώ σακιά δε γέμισες.

Οκτώβρη και δεν έσπειρες, τρία καλά δεν έκαμες.

◼ Παροιμίες για το Νοέμβριο:

Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.

Η Πούλια βασιλεύοντας το μήνυμά της στέλνει: Ούτε τσοπάνος στα βουνά ούτε ζευγάς στους κάμπους.

Ο Νοέμβρης όταν έρθει, τα γομάρια μέσα κλείνει.

Νοεμβρη οργώματα κι ελιές,δεν απολείπτουν οι δουλειές.

Ο Νοέμβρης έκλεισε; Τα ζευγάρια είναι στο στάβλο.