Το «Κάποιες Φορές» μιλά για εκείνες τις στιγμές που δεν έχουν όνομα. Νύχτες χωρίς άμυνες, σκέψεις που επιστρέφουν, λόγια που έμειναν μέσα μας. Δεν αφηγείται μια συγκεκριμένη ιστορία· αφηγείται μια κατάσταση.
Οι «κάποιες φορές» του τραγουδιού δεν είναι εξαίρεση. Είναι ο κανόνας της ανθρώπινης αδυναμίας: τότε που φοβάσαι την αλήθεια της ζωής, όχι επειδή δεν την ξέρεις, αλλά επειδή τη γνωρίζεις πολύ καλά.
Ο Δημήτρης Μητροπάνος δεν τραγουδά για να συγκινήσει.
Τραγουδά γιατί το έχει ζήσει.
Η φωνή του είναι σταθερή, βαριά,
γεμάτη εκείνη τη σιωπηλή αξιοπρέπεια
που δεν χρειάζεται δραματικές κορυφώσεις.
Στίχοι: Ευτυχία Δρούτσα •
Μουσική: Στέφανος Κορκολής •
Δίσκος: Στου αιώνα την παράγκα (1995)
Οι στίχοι του τραγουδιού κινούνται σε πρώτο πρόσωπο, σαν εσωτερικός μονόλογος. Μιλούν για έρωτες που πλήγωσαν, για λάθη που επιστρέφουν, για νύχτες που δεν ξεχνιούνται. Το ρεφρέν δεν προσφέρει λύτρωση — προσφέρει αναγνώριση: υπάρχουν στιγμές που «όλη η γη δε σε χωράει».
Κάποιες φορές θυμάμαι τόσα να σου πω
κάποιες βραδιές που είχα μείνει από τσιγάρο
τότε που ζούσα έναν έρωτα τρελό
που μ' έχει κάνει τον κατήφορο να πάρω
Κάποιες φορές θα 'θελα τόσα να σου πω
κάποιες βραδιές που σε ένα λάθος μου πονάω
και που φοβάμαι την αλήθεια της ζωής
που με ματώνει όταν δίπλα της περνάω
Εσύ κάποιες φορές κάποιες βραδιές μα τι τα θες
είναι στιγμές που όλη η γη δε σε χωράει
κάποιες φορές κάποιες βραδιές μα τι τα θες
είναι στιγμές που βασανίζεσαι εσύ
Κάποιες φορές κλείνομαι μέσα στον καημό
κάποιες βραδιές τότε μονάχος που τα πίνω
τον εαυτό μου ψάχνω μήπως και τον βρω
χάνομαι μέσα του και λίγο λίγο σβήνω
Το «Κάποιες Φορές» δεν είναι τραγούδι για να το ακούς δυνατά. Είναι τραγούδι για τις στιγμές που δεν αντέχεις ούτε τη σιωπή ούτε τον θόρυβο. Ο Μητροπάνος δεν υπόσχεται ότι θα περάσει. Υπόσχεται μόνο ότι δεν είσαι μόνος. Και αυτό, κάποιες φορές, είναι αρκετό.
