Το «Κρύβομαι» δεν είναι τραγούδι φυγής. Είναι τραγούδι άμυνας. Μιλά για εκείνη τη στιγμή που η καρδιά αποσύρεται, όχι επειδή δεν αγαπά, αλλά επειδή έχει κουραστεί να πληγώνεται. Η λέξη “κρύβομαι” εδώ δεν σημαίνει δειλία — σημαίνει επιβίωση.
Είναι ένα κομμάτι που δεν στηρίζεται στις μεγάλες εξάρσεις. Στηρίζεται στην αλήθεια της χαμηλής φωνής: στον άνθρωπο που έχει πολλά να πει, αλλά δεν μπορεί — όχι ακόμα.
Ο Στέλιος Ρόκκος το ερμηνεύει χωρίς στόμφο. Η φωνή του έχει εκείνη τη ραγισμένη σταθερότητα που μοιάζει βιωματική: δεν ζητά να σε εντυπωσιάσει, ζητά να σε βρει. Και το πετυχαίνει, γιατί δεν παίζει ρόλο — παραδέχεται συναίσθημα.
Έτσι κι αλλιώς δεν ξέφυγα
Κι ας λέω ότι έφυγα
Έτσι κι αλλιώς σε πίστεψα
Και τη ζωή μου αχρήστεψα
Κρύβομαι απ' του κόσμου τα μάτια κρύβομαι
Κρύβομαι σ' αγαπώ και κομμάτια γίνομαι
Έτσι κι αλλιώς σκορπίσαμε
Τους όρκους μας πατήσαμε
Έτσι κι αλλιώς τελειώσαμε
Ότι είχαμε το δώσαμε
Κρύβομαι απ' του κόσμου τα μάτια κρύβομαι
Κρύβομαι σ' αγαπώ και κομμάτια γίνομαι
Τίτλος: Κρύβομαι
Ερμηνεία: Στέλιος Ρόκκος
Δίσκος: Αγέρας
Έτος: 1996
Στίχοι: Στέλιος Ρόκκος
Μουσική: Στέλιος Ρόκκος
Το «Κρύβομαι» είναι το τραγούδι που ακούς όταν δεν θες να “απαντήσεις” στη ζωή, αλλά να πάρεις ανάσα. Και ίσως γι’ αυτό το αγαπάς τόσο: γιατί σου επιτρέπει να κρυφτείς για λίγο, χωρίς να νιώθεις πως χάνεις. Μερικές φορές, το να κρυφτείς είναι απλώς ο τρόπος σου να κρατήσεις κάτι μέσα σου ζωντανό.
