Η Ρωξάνη, η ζωηρή και πανέμορφη πριγκίπισσα από τη Βακτρία, έμεινε στην ιστορία ως η γυναίκα που κατάφερε να γίνει σύζυγος του Μεγάλου Αλεξάνδρου σε μια εποχή όπου οι γάμοι είχαν περισσότερο πολιτική παρά προσωπική σημασία. Η ιστορία της είναι γεμάτη φως, αλλά και σκοτάδι∙ από τον έρωτα που γεννήθηκε μέσα σε μια εκστρατεία, μέχρι την τραγική της μοίρα μετά τον θάνατο του βασιλιά.

Η Ιστορία της Ρωξάνης

Κόρη του Οξυάρτη, τοπικού ευγενούς από τη Βακτρία, η Ρωξάνη γνώρισε τον Αλέξανδρο το 327 π.Χ., όταν ο Μακεδόνας βασιλιάς κατέλαβε την περιοχή. Σύμφωνα με τις περιγραφές των ιστορικών, ο Αλέξανδρος γοητεύτηκε από την ομορφιά και το πνεύμα της∙ ένας αυθόρμητος έρωτας που οδήγησε σε γάμο — ένα γεγονός σπάνιο, αφού ο Αλέξανδρος δύσκολα επέτρεπε στις προσωπικές του επιθυμίες να επηρεάσουν την πολιτική του πορεία.

Ο γάμος τους ήταν ταυτόχρονα συμβολικός και πολιτικός. Στόχευε να ενώσει τους Μακεδόνες με τους Πέρσες και τους λαούς της Ανατολής, στο μεγάλο όραμα του Αλέξανδρου για μια αυτοκρατορία χωρίς σύνορα, που να βασίζεται στη συνεργασία και την ενσωμάτωση των λαών.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., η Ρωξάνη βρέθηκε ξαφνικά σε έναν κόσμο εχθρικό και χαοτικό, ανάμεσα στους Διαδόχους που μάχονταν για τον έλεγχο της αυτοκρατορίας. Έγκυος τότε με τον γιο του Αλεξάνδρου, τον Αλέξανδρο Δ΄, έζησε τα επόμενα χρόνια μέσα σε αναγκαστικές μετακινήσεις, υποψίες και σκληρές πολιτικές ίντριγκες.

Το τέλος της υπήρξε τραγικό: τόσο η ίδια όσο και ο γιος της δολοφονήθηκαν από τον Κάσσανδρο γύρω στο 310 π.Χ., σε μια προσπάθεια να εξαλειφθεί κάθε πιθανός διεκδικητής του μακεδονικού θρόνου.

Ιστορικές Πηγές

Η ζωή της Ρωξάνης σώζεται μέσα από αποσπασματικές πληροφορίες που προέρχονται από:

• τον Αρριανό
• τον Πλούταρχο
• τον Διόδωρο Σικελιώτη

Αν και οι πηγές δεν συμφωνούν πάντα, η μορφή της έχει εμπνεύσει ιστορικούς, συγγραφείς και καλλιτέχνες για αιώνες.

Γιατί αξίζει να θυμόμαστε τη Ρωξάνη

Η Ρωξάνη δεν είναι απλώς η σύζυγος ενός μεγάλου βασιλιά∙ είναι μια γυναίκα που έζησε στην πιο επικίνδυνη πολιτική σκηνή της εποχής της, χωρίς δύναμη, χωρίς στρατό, χωρίς υποστήριξη — και όμως κατάφερε να αφήσει το αποτύπωμά της.

Η ιστορία της είναι μάθημα για την ανθρώπινη δύναμη, την επιβίωση και την προσπάθεια μιας γυναίκας να προστατέψει το παιδί της μέσα σε ένα κόσμο που κυβερνούσαν οι ξίφη και οι φιλοδοξίες.

Καταληκτικό Σχόλιο

Η Ρωξάνη παραμένει μία από τις πιο τραγικές και συναρπαστικές φιγούρες της ελληνιστικής εποχής. Η ζωή της δείχνει ότι ακόμη και οι πιο ισχυροί θρόνοι μπορούν να χτιστούν πάνω σε πολύ εύθραυστα θεμέλια. Η ιστορία της αξίζει να ειπωθεί — και να μην ξεχαστεί.