Διαβάστε παρακάτω και θα εντυπωσιαστείτε πως η σοφία των αρχαίων προγόνων μας αποτυπωμένη μέσα από γνωμικά, αποφθέγματα ,παροιμίες, αφορισμούς και ρήσεις, υμνούσε την αγάπη και τον έρωτα.

1) Χαλκοτύπος τον Έρωτα μεταλλάξας επόησε τήγανον, ουκ αλόγως όττι και αυτό φλέγει.

Χαλκωματάς τον έρωτα τον έκανε τηγάνι, κι ήτανε κάτι λογικό γιατί και τούτο καίει.

Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς (Έλληνας ποιητής , 4ος μ.Χ.

2) Έρωτες υπέρ μεν άγαν ελθόντες ουκ ευδοξίαν ουδ' αρετάν παρέδωκαν ανδράσιν.

Οι υπερβολικοί έρωτες δεν χαρίζουν στους άντρες ούτε τιμή ούτε ανδρεία.

Ευριπίδης ( Αρχαίος τραγωδός , 480-406 π.Χ.)

3) Έρως εστίν αλογίστου τινός επιθυμίας υπερβολή, ταχείαν μεν έχουσα την πρόσοδον, βραδείαν δεν την απόλυσιν.

Θεόφραστος (Αρχαίος φιλόσοφος, συνεχιστής του Αριστοτέλη , 372-287 π.Χ.)

4) Ήδ᾽ Έρος, ος κάλλιστος εν αθανάτοισι θεοίσι, λυσιμελής, πάντων δε θεών πάντων τ᾽ ανθρώπων δάμναται εν στήθεσσι νόον και επίφρονα βουλήν.

Γλυκέ Έρωτα, που είσαι ο πιο ωραίος από τους αθάνατους θεούς, που κάνεις να κόβονται τα πόδια, και που σε ανθρώπους και θεούς αιχμαλωτίζεις το νου και τη θέληση.

Ησίοδος ( Αρχαίος Έλληνας ποιητής , 7ος αιών π.Χ.)

5) Αφροδίσιος γαρ όρκος ουκ εμποίνιμος.

Ο όρκος που δίνεται για τον έρωτα δεν σηκώνει τιμωρία.

Αρχαιοελληνική παροιμία

6) Επ' ευτυχία τη μεγίστη παρά θεών η τοιαύτη μανία δίδοται.

Η μεγαλύτερη ευτυχία που δίνεται από τους θεούς είναι αυτή η μανία [ο έρωτας].

Πλάτων (Φιλόσοφος , 427-347 π.Χ.)