Ο Διογένης ο «Κυνικός» γεννήθηκε στη Σινώπη του Πόντου το 410 π.χ. και ήταν μαθητής του Αντισθένη. Πέθανε το 323 π.Χ στην Κόρινθο την ημέρα που ο Μ. Αλέξανδρος πέθανε στη Βαβυλώνα. Θεωρείται ο κυριότερος εκπρόσωπος της Κυνικής Φιλοσοφίας.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο Διογένης έμενε σε ένα πιθάρι και γυρνούσε κάθε μέρα στους δρόμους, με ένα φανάρι. Όταν τον ρωτούσαν τι χρειάζεται το φανάρι την ημέρα, αυτός απαντούσε «Ψάχνω να βρω τίμιους ανθρώπους» .

◼ Τα (12) δώδεκα πιο σοφά αποφθέγματα του Διογένη

Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή ομοία.

Βγάλε με από το σκοτάδι.

Παιδεία τοις μεν νέοις σωφροσύνη, τοις δε πένησι πλούτος, τοις δε πλουσίοις κόσμος.

Η παιδεία για τους νέους είναι σωφροσύνη, για τους φτωχούς πλούτος και για τους πλούσιους στολίδι.

Ο ήλιος εις τους αποπάτους, αλλ' ου μιαίνεται.

(Μιαίνεται=λερώνεται)

Το φτωχικό δείπνο δεν κάνει τους ανθρώπους να παραφέρονται.

Ο άθλιος στέλνει άθλια επιστολή .

Πενία αυτοδίδακτος αρετή.

Ο Διογένης όταν τον κορόιδεψε ένας φαλακρός, είπε: «εσένα δεν σε βρίζω, αλλά επαινώ τις τρίχες σου που έφυγαν από ένα κακό κρανίο».

Οι μεγάλοι κλέφτες αρπάζουν και τα μικρά.

Οι άλλοι σκύλοι δαγκώνουν τους εχθρούς, αλλά εγώ τους φίλους για να τους σώσω.

Οι ρήτορες έχουν σπουδάσει να μιλούν για τα δίκαια, αλλά να τα πράττουν, καθόλου.

Υπήρξε κάποτε μια εποχή που εγώ ήμουν τέτοιος που είσαι εσύ τώρα.. Αλλά αυτό που είμαι εγώ τώρα, εσύ δεν θα γίνεις ποτέ. 

(Σε κάποιον που του θύμισε ότι υπήρξε ο Διογένης παραχαράκτης)