Όπως λέει η λαϊκή μας παράδοση κάποτε μια γριούλα, τσοπάνισσα που την ταλαιπωρούσε το κρύο και  η παγωνιά του Μάρτη με τον ερχομό του Απριλίου, χάρηκε και βλαστήμησε τον Μάρτιο για το κρύο και το αγιάζι που πάγωσε την ίδια και τα ζωντανά της. Τότε ο Μάρτης θεώρησε ότι η συμπεριφορά της γριούλας τον έθιγε, και για να προστατεύσει την αξιοπρέπεια του και να την εκδικηθεί ζήτησε να δανειστεί μια ημέρα από τον μήνα Φεβρουάριο και εκείνη την ημέρα δημιούργησε τόσο κρύο και παγωνιά που η γριά τρόμαξε από τη δύναμη του.

Εξαιτίας της συγκεκριμένης μέρας, ο μήνας Φεβρουάριος θεωρείται ως «κουτσός» ή όπως ονομάζεται στην ελληνική παράδοση «Κουτσοφλέβαρος».

Φλεβάρη το 'πες, Φλεβάρη το 'κανες. Φλεβάρη,

Φλεβάρης, κουτσοφλέβαρος, έρχεται κούτσα κούτσα, όλο νερά και λούτσα.

 Φλεβάρη Χιόνια του Φλεβαριού, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Ο Φλεβάρης με νερό, κουτσός μπαίνει στο χορό.

Καλοκαιριά της Παπαντής, Μαρτιάτικος χειμώνας.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, πάλι άνοιξη θ' ανθίσει.

Μα αν κάμει και πεισμώσει, μες τα χιόνια θα μας χώσει.

Παπαντή καλοβρεμμένη, η κοφίνα γεμισμένη.

Του Φλεβάρη είπαν να βρέξει και λησμόνησε να πάψει.

Σού 'πανε Φλεβάρη βρέξε και λησμόνησες να πάψεις.

Στις δέκα εφτά του Φλεβαριού ζεσταίνεται το νύχι του Βοδιού.

Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και τις πόρτες ασφαλίζει.

Γενάρη γέννα το παιδί, Φλεβάρη, φλέβισέ το.

Το ξερό Φλεβάρη, σου παίρνει ο διάβολος το γαλάρι.

Αν της Υπαπαντής δεν φανεί ο ήλιος, θα βρέχει 40 ημέρες. Αν φανεί θα έρθει καλή χρονιά.

Το Φλεβάρη μη φυτέψεις, ούτε να στεφανωθείς.

Ο Φλεβάρης φλέβες ανοίγει και πόρτες σφαλάει.

Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει, μ' αν τις φλέβες του ανοίξει ξεροπήγαδα γιομίζει.  

Κουτσοφλέβαρος, και του τσαπιού ο μήνας.