Ο Επίκουρος (341-270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, ιδρυτής της επικούρειας φιλοσοφικής σχολής. Γεννήθηκε στη Σάμο και ίδρυσε την περίφημη σχολή του, τον «Κήπο», στην Αθήνα. Η φιλοσοφία του Επίκουρου, γνωστή ως επικούρειος φιλοσοφία, επικεντρώνεται στην επιδίωξη της ευδαιμονίας, η οποία επιτυγχάνεται μέσω της απουσίας πόνου και της παρουσίας ηδονής. Ωστόσο, ο Επίκουρος δεν εννοούσε την ηδονή ως την άκρατη ικανοποίηση των αισθήσεων, αλλά ως την αταραξία της ψυχής και την απουσία σωματικού πόνου

⚊ Τα σπουδαιότερα αποφθέγματα του 

1. Η χαρά είναι το φάρμακο για κάθε αρρώστια.
2. Η φτώχεια είναι το χειρότερο κακό και το πιο αδιάντροπο καλό.
3. Το τέλος των αναγκαίων είναι η απουσία πόνου και η ψυχική γαλήνη.
4. Οι συνετοί πρέπει να υπολογίζουν τις πράξεις τους και το αποτέλεσμά τους, γιατί κρίνοντας τα πάντα με αυτό τον κανόνα και έχοντας απορρίψει όσα φέρνουν πόνο και αναστάτωση, αυτό είναι το τέλος της μακαριότητας.
5. Η αρχή και η ρίζα κάθε καλού είναι η απόλαυση του φαγητού.
6. Αδικεί όποιος δεν επιδιώκει τις δικές του απολαύσεις.
7. Αν δεν υπήρχε μέσα μας το άστρο της θέασης, δε θα μας γεννιόταν επιθυμία για τα ουράνια.
8. Δεν έχουμε τόσο ανάγκη τη βοήθεια των φίλων μας, όσο την πίστη ότι θα μας βοηθήσουν.
9. Κάθε ηδονή είναι από τη φύση της αγαθό, αλλά δεν είναι κάθε ηδονή αξιοζήλευτη.
10. Δεν είναι δυνατόν να ζει κανείς ευχάριστα, αν δεν ζει φρόνιμα και δίκαια, όπως και δεν μπορεί να ζει φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, αν δεν ζει ευχάριστα.