Το ξωτικό

2023-05-15
◼ Από τη σειρά διηγημάτων: Στιγμές από τη ζωή μου
Μέρος Πρώτο

Ένα παραμύθι για μεγάλους


Ήταν δεν ήταν 150 cm ,τα αυτιά του στις άκρες ήταν μυτερά σαν ανάποδα τρίγωνα. Φορούσε ένα πράσινο Τζάκετ και ένα γαλάζιο πουκάμισο με κόκκινο γιακά.

Όλη αυτή την αστεία εμφάνιση την ολοκλήρωνε ένας σκούφος γαλαζοπράσινος που σχεδόν του έκρυβε τα μάτια και τον δυσκόλευε την όραση και όλο τον σήκωνε προς τα πάνω και όλο αυτός έπεφτε προς τα κάτω

Προσπαθούσε να τρέξει στους χιονισμένους δρόμους αλλά τα μικρά στραβά ποδαράκια του δεν τον βοηθούσαν και πολύ.

Γλιστρούσε έπεφτε μέσα στα λασπόνερα αλλά δεν το έβαζε κάτω, σηκωνόταν, τιναζόταν με δύναμη ,έβγαζε μια αστεία πνιχτή κραυγή και συνέχιζε τον δρόμο του.

Έκοψε ταχύτητα πέρασε ένα φράχτη μπήκε στην αυλή του σπιτιού και χτύπησε δυνατά και ανυπόμονα το μάνταλο της πόρτας.

Άνοιξε η πόρτα και ξεπρόβαλε ένα πλάσμα γλυκό , τόσο δα μικρό που πετούσε γύρω του με τα μεταξένια φτερά του ,νεράιδα πραγματική , έλαμπε και όσο πετούσε σκόρπιζε γύρω της σκόνη μαγική απο τα φωτεινά αστέρια .

«Τι έπαθες γέρο Snow και κάνεις σαν τρελός» είπε στο κοντό ανθρωπάκι η νεράιδα «Φεγγαρόλουστη ήρθε ένα γράμμα έφθασε καθυστερημένο ή έπεσε από τον σάκο και δεν το είδαμε ,τι θα πω στον γέροντα θα μαυρίσουν από το κακό τους τα άσπρα του γένια .»

Χαιρέτισε βιαστικά την φεγγαρόλουστη βγήκε στο δρόμο και άρχισε πάλι να τρέχει, να πέφτει να σηκώνετε, να πετά τις λάσπες από πάνω του βγάζοντας αστείες κραυγές «αι, αι τι θα πω στο γέρο θα με τσαλακώσει με τις φωνάρες  του.»

Είδε από μακριά το μεγάλο άσπρο σπίτι κοντοστάθηκε για λίγο στον δρόμο ,πέρασε την καγκελόπορτα διέσχισε τον κήπο και βρόντηξε δυνατά το μάνταλο της πόρτας .

Μια κυρία αδύνατη ψηλή με κόκκινο μανδύα ,σκούφο και ένα ριχτό άσπρο νυχτικό εμφανίστηκε στην πόρτα με γεμάτο απορία βλέμμα ρώτησε χαμηλόφωνα « Τι θέλεις γέρο ξωτικό δεν ξεκουράζεσαι;» «κυρά που είναι το αφεντικό; συνέβη κάτι τρομερό, ξεχάστηκε ένα γράμμα το βρήκα παρατεταμένο κάτω από τα γραφεία διαλογής τι θα κάνουμε κυρά;» κλαψούριζε το ξωτικό, ήταν τρομαγμένο και κουνούσε συνεχώς το δεξί του πόδι πάνω κάτω. «Ρώτησα και τον Φλιξ αν ξέρει κάτι, αλλά μου είπε ότι σαν να είδε το περιστέρι να έφερε το γράμμα λίγο πριν να αρχίσει η διανομή και μάλλον θα παράπεσε στον χαμό που γίνεται την παραμονή ξέρεις τακτοποίηση ,αρχειοθέτηση ,θεέ μου τι θα πω στον κύρη μας»

Στην πόρτα ξεπρόβαλε ένα χοντρός γέροντας με άσπρη μακριά γενειάδα φορώντας μια άσπρή μακριά νυχτικιά μέχρι που σχεδόν ακουμπούσε στο πάτωμα, κοιτούσε με αμηχανία τη κυρά και το ξωτικό και έξυνε με απορία την κορυφή του κεφαλιού του.

«Τι συμβαίνει γέρο ξωτικό γιατί φωνάζεις ;» « Γέροντα βρήκα ένα ξεχασμένο γράμμα, κάπου παρέπεσε συγγνώμη τι θα κάνουμε τώρα ; πως θα εκπληρώσουμε την επιθυμία του μικρού μας φίλου » σχεδόν κλαψούριζε το ξωτικό τα μάτια του είχα γεμίσει δάκρυα χτυπούσε τις μύτες των ποδιού του στις λάσπες και είχες την αίσθηση ότι χοροπηδούσε στο ίδιο σημείο.

Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά

Κάτω από τον μουντό Αττικό ουρανό βάδιζε με σκυμμένους τους ώμους ένα γεροντάκι περπατούσε σκουντουφλώντας στα χαλασμένα πεζοδρόμια της Μιχαλακοπούλου , είχε πάρει την κατεύθυνση για το Λαϊκό νοσοκομείο, στο ένα του χέρι κρατούσε μια χαρτοσακούλα που στην άκρη της ξεμύτιζε η άκρη ενός μπουκαλιού που κάπου κάπου το σήκωνε και έπινε γουλιά γουλιά το περιεχόμενό του.

Έστριψε σένα μικρό δρομάκι και μπήκε σε κάτι χαλάσματα τα προσπέρασε ,ανέβηκε κάτι σκαλοπάτια, μαυρισμένα από τον καιρό και έφτασε μπρος σε μία μια οικοδομή που ήταν ερείπιο στην όψη, ξεχαρβαλωμένες εξώπορτες, οι σοβάδες να πέφτουν και τα κάγκελα σκουριασμένα και σε κάποιες πλευρές κατεστραμμένα.

Άνοιξε την πόρτα από το διαμέρισμα του που βρισκόταν στο στο υπόγειο και μπήκε στο σκοτεινό του δωμάτιο .

Οι τοίχοι του έσταζαν από υγρασία ,μαυρισμένοι και γεμάτο τρύπες από τους σουβάδες που έπεφταν κάθε λίγο και λιγάκι, νόμιζες ότι χιόνιζε μέσα στο ανίερο δωμάτιο .

Η σκόνη έκανε αποπνικτική την ατμόσφαιρα, αλλά ο γεροντάκος άναψε μια λάμπα πετρελαίου και την έβαλε πάνω στο τραπέζι που του έλειπε ένα πόδι και το στήριζε με κάτι τούβλα που μάζεψε από τα χαλάσματα, τα είχε τοποθετήσει το ένα πάνω στο άλλο για να παίζουν τον ρόλο του ποδιού που έλειπε.

Πήρε μια κόλα χαρτί ,σχεδόν κίτρινη είχε γίνει από τον χρόνο και την υγρασία, έβγαλε από την τσέπη του γιλέκου του ένα στυλό και άρχισε να γράφει τα γράμματα του στρογγυλά λες και τα έγραφε γραφομηχανή   « Γέροντα όπως ξέρεις ποτέ δεν σου ζήτησα κανένα δώρο δεν είχα τον χρόνο από μικρός, 5 χρονών ήμουν δεν ήμουν και πουλούσα κουλούρια στο μηχανοστάσιο του Ο.Σ.Ε.

Δούλευα και σπούδαζα ,η ζωή τα έφερε έτσι και έμεινα μόνος, κακός χαρακτήρας, σκληρός σαν άνθρωπος δεν έκανα φίλους, ανέβηκα ψηλά και έπεσα χαμηλότερα με πολύ κρότο.» Το πρόσωπο του σκοτείνιασε βούρκωσε, με την αναστροφή του χεριού του σκούπισε τα υγρά μάτια του και συνέχισε να γράφει « Αν και είναι αργά πια ,πέρασαν εδώ και δυο μέρες τα Χριστούγεννα, αν μπορείς θέλω να κάνεις το θαύμα σου και να δω την αγαπημένη μου Ελευθερία , έστω από μακριά έστω για ένα λεπτό και ας μετά με σκεπάσει το χώμα όσο βαρύ και αν είναι.

Ξέρω θα μου πεις ότι δεν έκανα ότι έπρεπε να κάνω, αλλά ήμουν νέος απερίσκεπτος, ζούσα για το σήμερα, μου λείπει, μου λείπει πολύ σε παρακαλώ κάνε το θαύμα σου.» Άφησε κάτω τον στυλό ,δίπλωσε προσεκτικά το γράμμα και το ασφάλισε με προσοχή μέσα σε ένα μικρό ταχυδρομικό φάκελο και το άφησε προσεκτικά σχεδόν ευλαβικά πάνω στο τραπέζι.

Έβγαλε από την τσέπη του το μπουκάλι που ήταν χωμένο μέσα στην χαρτοσακούλα, έσβησε την λάμπα και μέσα στο σκοτάδι έπινε έβριζε και σκούπιζε το υγρό πρόσωπο του, κανένα δάκρυ δεν μπορούσε να καταπραΰνει τον πόνο που προκαλούσε η απουσία της στην ψυχή του.

Το μπουκάλι άδειασε ,ο Γεροντάκος αποκοιμήθηκε στο πάτωμα δίπλα σε μια παρατεταμένη και ξεχαρβαλωμένη καρέκλα στον βάθος του σκοτεινού "χιονισμένου δωματίου"

Λίγες ώρες νωρίτερα

«Λοιπόν άκου τι θα γίνει γέρο Snow,άφησε το γράμμα στο γραφείο μου και θα εκπληρώσουμε την επιθυμία του του χρόνου» είπε Ο χοντρός γέροντας με την άσπρη μακριά γενειάδα του, γύρισε την πλάτη του στο ξωτικό ,έκανε ένα μορφασμό απογοήτευσης προς την κυρία με τον κόκκινο μανδύα και τον σκούφο ,πέρασε την πόρτα, μπήκε στο σπιτικό του ,συνεχίζοντας αδιάκοπα να ξύνει την κορυφή του κεφαλιού του.

Το ξωτικό το πήρε βαριά ένοιωθε υπεύθυνος που θα πλήγωνε τον αποστολέα της παράκλησης για την πραγματοποίηση της ευχής κρύφτηκε πίσω από ένα χοντρό δένδρο και άνοιξε προσεκτικά το γράμμα ,τα μάτια του βούρκωσαν άρχισε να τρέχει προς το σπίτι της νεράιδας τσαλαβουτώντας με δύναμη μέσα στις λάσπες του δρόμου, σαν έφθασε άρχιζε να φωνάζει μέχρι να βγει η φεγγαρόλουστη στην εξώπορτα. αφού της εξήγησε τι είχε συμβεί ζήτησε παρακαλώντας σχεδόν γονατιστός λίγη από την μαγική αστερόσκονη της .

«Snow μην κάνεις έτσι θα προσπαθήσω να σε βοηθήσω αλλά πρόσεξε μην το μάθει κάνεις» τίναξε τα φτερά της και όση αστερόσκονη σηκώθηκε την φύσηξε με δύναμη για να την οδήγησε μέσα σε ένα μικρό δερμάτινο πουγκί, το έδεσε καλά με μία κατάξανθη τρίχα από τα μαλλιά της και το παρέδωσε ευλαβικά στο ξωτικό.

O Snow μόλις βράδιασε βγήκε σε ένα ξέφωτο κα αφού άνοιξε προσεκτικά το πουγκί άρχισε να δοκιμάζει να ελέγξει την μαγική δύναμη της αστερόσκονης.

Την πρώτη φορά που δοκίμασε τράκαρε πάνω σε ένα κορμό δέντρου αποκτώντας ένα τεράστιο καρούμπαλο. Την δεύτερη φορά προσγειώθηκε με τα μούτρα μέσα σε κάτι λασπόνερα δίπλα στην περίφραξη ενός αγρού ,που καλλιεργούσαν κάτι ξωτικά που είχαν επιφορτιστεί την παραγωγή των δημητριακών του χωριού τους.

Λίγο πριν τα ξημερώματα και αφού είχε κάποιες ακόμα ατυχείς πτύσεις άρχισε να μπορεί να πετά σχεδόν όπως η Φεγγαρόλουστη .

Απογειώθηκε σαν αστραπή και προσγειώθηκε στην πόρτα της τοσοδούλας «Τα κατάφερα» της φώναζε «τα κατάφερα Φεγγαρόλουστη» η Φεγγαρόλουστη βγήκε στο μικρό παραθύρι της και αφού χαμογέλασε συνωμοτικά στον Snow του έδωσε κάποιες πρόσθετες οδηγίες και τον συμβούλεψε  σε αυστηρό τόνο, να μην χάσει ή ξοδέψει την αστερόσκονη άσκοπα, και να κρατήσει οπωσδήποτε λίγη για την επιστροφή του  από την αποστολή που είχε αποφασίσει να πραγματοποιήσει . 

Αλλιώς κινδύνευε να μείνει για πάντα στον τρομακτικό κόσμο των ανθρώπων.


ΤΕΛΟΣ ΠΡΩΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ



Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής


Font Awesome 1 Icons
⚊ Σχετικές δημοσιεύσεις

Veronica_2-0

 

Δραματικό διήγημα
Veronica: Φόνος για δύο αράδες
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Μεγάλωσα ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ, άσπρισαν σε ένα λεπτό κρόταφοι και ζάρωσε πρόσωπο και κορμί σε ένα ξημέρωμα ,σκόρπισα σαν άνθρωπος από τις συνεχείς αποτυχημένες..

   

prin_to_telos

 

Δραματικό διήγημα
Πριν το Τέλος
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Κοιτούσε ώρα τώρα από ψηλά την χιονισμένη πόλη, μουντή και αφιλόξενη να ρουφάει με τον ίσκιο από το βουνό που καμάρωνε τα πόδια της τις στάλες από τα δάκρυα του..

   

Septembris

 

Διήγημα
Last day of September
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Ο Αλέξανδρος δέχεται ξαφνικά ένα τηλεφώνημα από τον παλιό του φίλο Δημήτρη σε μία ιδιαίτερα σημαντική μέρα για αυτόν . Η κλήση του Δημήτρη τον αναστατώνει γιατί του ξυπνά αναμνήσεις που τον σημάδεψαν την ζωή του.

   

noveber_9876

 

The Woman of Nobember
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Αυτή η γυναίκα είχε σκλαβώσει το κορμί μου ,το μυαλό μου ,το είναι μου ολάκερο και να πω πως ήμουν πρωτάρης ή κάποιος λιγούρης που φούντωνε στην θέα μίας γυναίκας, όχι ομορφούλης ήμουν...

   
⚊ Πρόσφατες δημοσιεύσεις

⚊ Art and Life

Αν δεν ερωτευτείς βαθιά και δεν χάσεις τον έρωτα της ζωής σου ίσως ποτέ να μην νοιώσεις την ποιότητα αυτού του τραγουδιού. «Το χθές το βράδυ στ' όνειρο μου» είναι ένα λαϊκό τραγούδι που φέρνει σε μπαλάντα και το ερμηνεύει αριστοτεχνικά ο Σταμάτης Γονίδης, τους στίχους του έγραψε ο Νίκος Γρίτσης και την μουσική του ο Χάρης Καλούδης.

Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια συλλογή με γκάφες και άτυχες στιγμές για να σας βοηθήσουμε να χαμογελάσετε έστω και λιγάκι και να ξεχαστείτε από τα καθημερινά σας προβλήματα που όσο πάει γίνονται χειρότερα και σας κλέβουν το χαμόγελο.

Η ταινία « Bellamy» γνωστή και ως « Inspector Bellamy» είναι μια γαλλικής παραγωγής ταινία που κυριαρχεί το μυστήριο που αγγίζει τα όρια του θρίλερ και κυκλοφόρησε το 2009. Είναι η τελευταία ταινία του διάσημου Γάλλου σκηνοθέτη Claude Chabrol, ο οποίος πέθανε την επόμενη χρονιά, και δυστυχώς είναι η μοναδική φορά που δούλεψε με τον αστέρα του...

Η ταινία «Υποψίες» ( Disturbia) είναι ένα αμερικανικό neo-noir ψυχολογικό θρίλερ του 2007 σε σκηνοθεσία D. J. Caruso και σενάριο Christopher Landon και Carl Ellsworth, το σενάριο της βασίστηκε στην ταινία Σιωπηλός μάρτυς (Rear Window) ένα ψυχολογικό θρίλερ του 1954, που σκηνοθέτησε ο Άλφρεντ Χίτσκοκ και σενάριο της έγραψε ο Τζον Μάικλ Χέιζ.

Ο Ηράκλειτος θεωρώντας την πολυλογία ως μέγιστο ελάττωμα σημείωνε με έμφαση «Να μη μιλάς μόνο και μόνο επειδή αυτό σε ευχαριστεί.» Για τον λόγο αυτό ψάξαμε, βρήκαμε κα σας παρουσιάζουμε παρακάτω τα δεκαεννέα (19) σπουδαιότερα γνωμικά και τους αφορισμούς για τη φλυαρία και την πολυλογία θεωρώντας και εμείς πως τελικά ίσως και να είναι ένα από τα...

⚊ Διαβάστε επίσης

Tέχνη & Ζωή
Mε το δικό μας βλέμμα

Σκίτσο Δον Κιχώτη

 
  Αποφθέγματα
★★★★
Οι 20 καλύτερες φράσεις του Δον Κιχώτη
Θέμα:« O Δον Κιχώτης» είναι το σημαντικότερο μυθιστόρημα στην ισπανική λογοτεχνία και ίσως ένα από τα σημαντικότερα στην ιστορία της λογοτεχνίας...

   

Ιπποκράτης

 
  Αποφθέγματα
★★★★
Διαχρονικά Αποφθέγματα και Αφορισμοί του Ιπποκράτη
Θέμα: Ιπποκράτης γεννήθηκε το 460 π.Χ. και απεβίωσε το 370 π.Χ...

   

the_end_985

 
 Χρονογράφημα
Σειρά: Δια χειρός Μιχαήλ
★★★★
The End
Θέμα: Κάποια στιγμή στην ζωή σου διαπιστώνεις ότι κάποια πράγματα ,καταστάσεις και συναισθήματα έχουν λάβει ένα οδυνηρό τέλος....

 

Ta_dakria

 
 'Εμμετρη Ποίηση
Συλλογή Οι χειμώνες της καρδιάς μου
Του Μιχάλη Ζεχερλή
Θέμα: Τα Δάκρυα του Domil είναι η απαρχή αυτής της ποιητικής συλλογής, που προσπαθεί μέσα από τους στίχους της να υμνήσει τα δάκρυα που ξεπλένουν την οδύνη και τον πόνο από τους χειμώνες της καρδιάς..

 

  Περίεργα & Παράξενα
★★★★
Craco: Η ελληνική πόλη στην Ιταλία που δεν μπορεί να κατοικηθεί ξανά
Θέμα: Η πόλη Craco βρίσκεται στην επαρχία Matera στην περιοχή Basilicata της νότια ς Ιταλίας. Το σημείο που χτίστηκε η πόλη δεν είναι καθόλου τυχαίο, καθώς τα κτίρια της τα βρίσκεις σκαρφαλωμένα...

Fotografia

 

Διήγημα εποχής
Η Φωτογραφία
Από τη Σειρά διηγημάτων
Στιγμές από τη ζωή μου
Θέμα: Έξυνα με δύναμη το κουτάλι μου στο πάτο από το βαθύ σαν γαβάθα πιάτο μου και μετά το γυρόφερνα χτυπώντας γύρω -γύρω τις άκρες του κάνοντας κύκλους στην νερουλή κοτόσουπα μου...

   

1050_656

 
  'Εμμετρη Ποίηση
★★★★
Ποιητική Συλλογή Αντίλαλοι
Του Μιχάλη Ζεχερλή
Όταν ζήλεψε η Αφροδίτη
Θέμα: «Όταν ζήλεψε η Αφροδίτη» είναι ένα από τα λίγα δημιουργήματα του Μιχάλη Ζεχερλή που περιλαμβάνονται σε αυτή τη συλλογή και περιγράφουν με τόσο πάθος την γυναικεία θέλξη, την ομορφιά, την κομψότητα και την αρμονικότητα....

apogoiteusi_102

 
  Αποφθέγματα
★★★★
12 Αποφθέγματα για την απογοήτευση
Θέμα: Όλες οι δυστυχίες μου προέρχονται από το γεγονός ότι είχα υπερβολικά καλή γνώμη για τους άλλους...

gerl_06

 
Μυθιστόρημα σε Συνέχειες
Το Κορίτσι της Ερμού
(Kεφάλαιο 14)
Θέμα: Ισμήνη: Πάρκαρα το αυτοκίνητο σε ένα στενό στην Λαμπράκη και περπατώντας πιασμένες αγκαζέ φθάσαμε σιγά-σιγά στο σπίτι....

 
  Περίεργα & Παράξενα
★★★★
Μία ορθόδοξη εκκλησία κτισμένη στο Νότιο Πόλο
Θέμα: Είναι αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα και κτίστηκε πάνω στους πάγους στο αφιλόξενο τοπίο της Ανταρκτικής, και συγκεκριμένα στο King George Island στο Νότιο Πόλο. Αναγέρθηκε το 1990 και κατασκευάστηκε....

   

   

 

 

zecherlis

Δείτε: Tα καλύτερα του Moments Blog
Θέμα:Οι κορυφαίες δημοσιεύσεις των συνεργατών του Μoments blog που λάτρεψαν οι αναγνώστες μας όλα αυτά τα χρόνια.

Sorry, your browser does not support inline SVG.

blog_69

● Δημιουργήστε τον λογαριασμό σας και αποκτήστε πρόσβαση στο premium περιεχόμενο του moments blog.Χωρίς κανένα κόστος. Θα λάβετε ειδοποίηση μέσω email όταν το αίτημα σας εγκριθεί.

Είμαστε η δική σου συντροφιά


Διαφ.