Η νέα σειρά Δυο Τάφοι (Two Graves) κάνει σήμερα, 29 Αυγούστου 2025, πρεμιέρα στο Netflix και μας μεταφέρει σε μια ατμοσφαιρική ιστορία εξαφάνισης, πένθους και εκδίκησης. Πρόκειται για ισπανική παραγωγή, με δημιουργό τον Agustín Martínez και πρωταγωνιστές την Κίτι Μάνβερ, τον Άλβαρο Μόρτε –γνωστό από το παγκόσμιο φαινόμενο La Casa de Papel– και τον ...

⚈ Στιγμές από την ζωή μου
⚊ Σειρά αυτοτελών διηγημάτων
Το πρώτο διήγημα της σειράς δημοσιεύθηκε στις 15-11-2017 με τον πρωτότυπο τίτλο «The Woman of Nobember» και η σειρά ολοκληρώθηκε με το διήγημα «Το ξωτικό» που αποτελείται από δύο μέρη, το πρώτο μέρος δημοσιεύθηκε 15-5-2023, και το δεύτερο μέρος του στις 17-7-2023 όπου ολοκληρώθηκε και όλη η σειρά.
Παρουσίαση της σειράς
Το ξωτικό (Μέρος δεύτερο)
Το γεροντάκι της ιστορίας μας για άλλη μια μέρα αφού περιπλανήθηκε στους δρόμους της Αθήνας τρικλίζοντας και σκοντάφτοντας στα κατεστραμμένα πλακάκια της Μιχαλακοπούλου, ζητιανεύοντας έξω από τα λαμπερά της μαγαζιά, στολισμένα με κόκκινα αυγά και λαμπάδες, γεμάτα παιχνίδια και ρούχα πολύχρωμα, ζωντανά σαν τον ανοιξιάτικο ουρανό της.
Το ξωτικό
Ήταν δεν ήταν 150 cm, τα αυτιά του στις άκρες ήταν μυτερά σαν ανάποδα τρίγωνα. Φορούσε ένα πράσινο τζάκετ και ένα γαλάζιο πουκάμισο με κόκκινο γιακά. Όλη αυτή την αστεία εμφάνιση την ολοκλήρωνε ένας μάλλινος σκούφος κόκκινος με γαλάζιες και γκρι ρίγες που σχεδόν του έκρυβε τα μάτια και τον δυσκόλευε την όραση και όλο τον σήκωνε προς τα πάνω...
Veronica: Φόνος για δύο αράδες
«Μεγάλωσα ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ, άσπρισαν σε ένα λεπτό κρόταφοι και ζάρωσε πρόσωπο και κορμί σε ένα ξημέρωμα, σκόρπισα σαν άνθρωπος από τις συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειές να πείσω τον άνθρωπο που λάτρεψα να μοιραστούμε το υπόλοιπο της ζωής μας σε ένα κοινό δρόμο- λέξη μοναδική, μόνο η ψυχή ενός ερωτευμένου αληθινά, αντιλαμβάνεται την σημασία...
Πριν το τέλος
Κοιτούσε ώρα τώρα από ψηλά τη χιονισμένη πόλη, μουντή και αφιλόξενη να ρουφάει με τον ίσκιο από το βουνό που καμάρωνε στα πόδια της, τις στάλες από τα δάκρυα του, σαν να τη δυνάμωναν για να μπορεί έπειτα να καταβροχθίσει την καρδιά του.
Doctor stories
Είχε πάρει να βραδιάζει, ο χειμώνας δεν έλεγε να φύγει, Μάρτης μήνας και τα δέντρα λύγιζαν από τον αγέρα λες και ήταν μεσοχείμωνο, χιόνιζε από ώρα και το σκηνικό όπως διαμορφωνόταν με τις άσπρες τούφες να χτυπούν το παράθυρο μου σχηματίζοντας περίεργα σχήματα μέσα στο απόλυτο σκοτάδι με φόβιζε, είχαν απαγορέψει και την κυκλοφορία και αυτή η...
Η Φωτογραφία
Έξυνα με δύναμη το κουτάλι μου στο πάτο από το βαθύ σαν γαβάθα πιάτο μου και μετά το γυρόφερνα χτυπώντας γύρω-γύρω τις άκρες του κάνοντας κύκλους στη νερουλή κοτόσουπα μου, το τραπέζι που είχα διαλέξει ήταν στο παράθυρο ενός συνοικιακού λαϊκού εστιατορίου στην Πανόρμου απέναντι από ένα περίπτερο κατασκευασμένο από σανίδες ξύλου όπως όλα τα...
Βαθύ πράσινο
Συνήθως κάθε ιστορία στο τέλος της έχει ένα νικητή και έναν ηττημένο, στη δική μας όμως ιστορία αυτό το αξίωμα έχει δύο όψεις.
Terror in the Normans Garden
Ταξίδευα ήδη τέσσερις ώρες, είχα ξεκινήσει από το Λονδίνο οδικώς με προορισμό το Μπρίστολ με ένα αυτοκίνητο που είχα προλάβει να νοικιάσω από το αεροδρόμιο, ένα Honda civic, μοντέλο του 2002, εκείνα ξέρετε με τη χαμηλή μούρη μπροστά. Το άσπρο χρώμα του είχε γίνει σταχτί προς το μαύρο από την πολυκαιρία, εικοσαετία κόντευε να συμπληρώσει, αλλά αυτό...
Τα ταξίδια της Εστέλλας
Κάθε βράδυ εδώ και χρόνια τώρα η Εστέλλα ταξιδεύει σε κόσμους παράξενους και μακρινούς μέσα σε χειμώνες και καλοκαίρια, μαγεύεται από μέρη που λάμπει η θάλασσα ή τραγουδά ο άνεμος, τόπους που σπάνια βλέπει ανθρώπου μάτι.
Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής
Βικτωρία: Ο κύκλος των χαμένων ονείρων
Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής
Το μεγάλο ψέμα
Έπρεπε να βρω τρόπο να της το πω, με βασάνιζε αυτή η διπλή ζωή. Δεν μου έφταιγε σε τίποτα η Κυριακή ήταν σε όλα της εντάξει, όμως ερωτεύτηκα έτσι χωρίς να το ψάχνω έτυχε, με σκόρπισε σαν καρυδότσουφλο ο έρωτας, δεν πίστευα σε αυτόν και με τιμώρησε.
Κάποιο χειμώνα στην άκρη ενός βουνού
Καθισμένος σε ένα μικρό καφέ στα Λαδάδικα άκουγα τα γαλάζια φεγγάρια να με μαλώνουν γιατί δεν γράφω τις ιστορίες που ζήσαμε μαζί στα ταξίδια που με συντρόφευαν αυτά τα χρόνια. Έτσι αποφάσισα να γράψω αυτές τις ιστορίες, ιστορίες αληθινές που βίωσα μέσα από τα ταξίδια μου με παρέα τη συντροφιά τους.
Last day of September
Το γραφείο με πλάκωνε λες και είχε πέσει το ταβάνι στο στήθος μου και μου ρουφούσε την αναπνοή, ο ήλιος έξω έλαμπε, ήταν μια γλυκιά φθινοπωρινή μέρα η σημερινή. Κάθισα πιο αναπαυτικά στην πολυθρόνα μου και άφησα τις σκέψεις μου να τρέχουν, είχαν περάσει πολλά, πολλά χρόνια πια, αλλά όλα ήταν τόσο ζωντανά σαν να έγιναν χθες.
The woman of November
Αυτή η γυναίκα είχε σκλαβώσει το κορμί μου, το μυαλό μου, το είναι μου ολάκερο και να πω πως ήμουν πρωτάρης ή κάποιος λιγούρης που φούντωνε στη θέα μιας γυναίκας, όχι ομορφούλης ήμουν με τις κατακτήσεις μου και μια αρκετά πλούσια δράση στο γυναικείο φύλλο, αλλά στην προκειμένη περίπτωση τα είχα βρει σκούρα.
● Αγαπημένες σειρές διηγημάτων
▶ Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ
Σειρά αυτοτελών διηγημάτων με πρωταγωνιστή τον Οθέλλο Ηστ
Μίνι ιστορίες δράσης
▶ Δια χειρός Μιχαήλ
Σειρά Χρονογραφημάτων και σκέψεων με πρωταγωνιστές καθημερινούς ανθρώπους
Χρονογραφήματα και σκέψεις δημιουργικής γραφής
▶ Τα αφηγήματα του Κωνσταντίνου Μπούρα
Μικρές ιστορίες σε μορφή αφηγημάτων
Αυτοτελείς μικρές ιστορίες με κέντρο τους την ανθρώπινη ύπαρξη
▶ Fantazio
Σειρά αυτοτελών διηγημάτων, χρονογραφημάτων και πεζογραφημάτων
Ανθρώπινες ιστορίες με κέντρο τη ζωή του χθες και του σήμερα
▶ Κλεφτές ματιές
Σειρά αυτοτελών πεζογραφημάτων
Ερευνά τις προσδοκίες και τις ελπίδες των ανθρώπων.
Δημοφιλείς ενότητες

✅ Moments blog: Γίνετε μέλος
● Δημιουργήστε τον λογαριασμό σας και αποκτήστε πρόσβαση στο premium περιεχόμενο του moments blog χωρίς κανένα κόστος. Θα λάβετε ειδοποίηση μέσω email όταν το αίτημα σας εγκριθεί.