Ονείρων Πάθη

2019-02-04

Ονείρων Πάθη

⚊ Διήγημα ⚊

Σειρά διηγημάτων: Οι μυστικές ιστορίες του Οθέλλου Ηστ

Ιστορία: Τέταρτη

Βαδίζοντας από την Tσιμισκή έφτασα στην Τούμπα, όπως έκανα συχνά κάθε φορά που έφευγα  νωρίς το βράδυ από την εφημερίδα .

Μου άρεσε να περπατώ μέχρι το σπίτι όταν είχα χρόνο και ήταν το σούρουπο ευχάριστο όπως σήμερα, τέλη Απρίλη ήταν και τα αρώματα της νύχτας μοσχοβολούσαν, το φεγγάρι ήταν ολόγεμο και φεγγοβολούσε από ψηλά, αντίθετα με τις δικές μου σκέψεις, σκέψεις βασανισμένες, μονότονες, πικρές και σκοτεινές από όσα κλωθογύριζαν την ψυχή μου.

 Σε όλη την διαδρομή μονολογούσα το βραδινό μου βάσανο, χρόνια ολάκερα πια τρομάζω  να γύρω στο κρεβάτι για να κοιμηθώ λιγάκι γιατί με τρώει τα σωθικά ένα σκατένιο όνειρο μόλις κλείσω τα μάτια μου είναι παρών εκεί ανελλιπώς κάθε βράδυ.

Μου έχει ρουφήξει την διάθεση για ύπνο, τα τελευταία χρόνια έχω καταντήσει ένας βραδινός άυπνος προστάτης της οικοδομής που μένω, στην αρχή της Λαμπράκη κοντά στο Γ ΄Σώμα στρατού.

Όσο Οθελλος εμφανιζόταν και ασχολούμουν με τις ιστορίες του κάπως ξεχνιόμουν από την ένταση των συναισθημάτων που μου προκαλούσε η παρουσία του και οι αφηγήσεις του.

Όμως είχε να εμφανιστεί από τα Χριστούγεννα και τα πράγματα στο γραφείο είχαν ηρεμήσει με αποτέλεσμα να προσπαθώ να ξεκουραστώ και να μην τα καταφέρνω γιατί αυτή η λευκοντυμένη γυναίκα που με επισκέπτεται κάθε βράδυ με το αδιόρατο χαμόγελο, το απαλό άγγιγμα και την ημιτελή προσπάθεια της να με φιλήσει, δεν με αφήνει να ησυχάσω, πετάγομαι από το κρεβάτι και ξυπνώ πριν νιώσω τα χείλη της υγρά στα χείλη μου.

Αυτό το άγριο συναίσθημα της απογοήτευσης με καταπίνει ολόκληρο.

Όμως σήμερα  θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να μην ξυπνήσω, θα παρακαλέσω τον Μορφέα να  με αγκαλιάσει με το βαθύ πέπλο του για να γλυκάνουν τα χείλη της τα δικά μου χείλη  και  να ευφρανθούν όλα τα μέσα μου .

Άνοιξα την πόρτα της εισόδου της οικοδομής, χαιρέτισα την κυρία Παναγιώτα που έμενε απέναντι από μένα στο ισόγειο και είχε βγάλει βόλτα το σκυλάκι της ένα σταχτί χαριτωμένο κανίς, χήρα ήταν η κυρ Παναγιώτα ο άντρα της ο κυρ Αντώνης πέθανε από καρδιά μόλις στα πενήντα οκτώ του χρόνια ένα βράδυ στην υπηρεσία του, ανθυπασπιστής του στρατού ξηράς ήταν ο συχωρεμένος, πάνε δέκα χρόνια τώρα.

Ανέβηκα τα πέντε σκαλιά της εισόδου, βρήκα τα κλειδιά του σπιτιού μου αφού έψαξα όλες τις τσέπες μου μια -μια, γιατί όπως είναι γνωστό είμαι ένα τύπος ακατάστατος σκορποχώρι κανονικό, άνοιξα την εξώπορτα και μπήκα στο διαμέρισμα μου, η θέα απογοητευτική, μπουκάλια από διάφορα ποτά πεταμένα στο πάτωμα του σαλονιού, ανακατεμένα με σεντόνια και κουβέρτες σαν να είχε περάσει τυφώνας ήταν, προσπαθούσα να θυμηθώ τι έγινε χθες το βράδυ και δεν μπορούσα, εδώ και πέντε χρόνια είχα κόψει το ποτό γιατί με διέλυε, μάλλον,  τι μάλλον; σίγουρα χθες είχα ξανακυλήσει, αλλιώς δεν εξηγείται η απογοητευτική θέα του διαμερίσματος μου.

Άρχισα το καθάρισμα και το συμμάζεμα, σαν αν είχε πέσει βόμβα ήταν, πέρασαν τρεις ώρες ήδη κάνοντας φασίνα και ταχτοποιώντας ρούχα μου.

Άκουσα κάποια στιγμή παρόλο τον θόρυβο που έκανε η ηλεκτρική σκούπα, να χτύπα το κινητό μου, απάντησα στην κλήση αφού έκλεισα την θορυβώδη ηλεκτρική σκούπα «Ναι ποιος είναι;» «Εγώ η Ευγενία * » « Καλησπέρα Ευγενία τι συμβαίνει;» « Μαξ ** Ήρθε από το γραφείο η Αναστασία ***  μόλις έφυγες, μας ενημέρωσε ότι ο Οθέλλος πέρασε μια βαριά λοίμωξη του αναπνευστικού και νοσηλεύτηκε για μέρες στο Λαϊκό νοσοκομείο αλλά τώρα είναι καλύτερα  και πήρε εξιτήριο, μου είπε να σου πω ότι σύντομα θα συναντηθείτε, θέλει να μιλήσετε για κάποιο σοβαρό θέμα, μας έφερε και τρίγωνα πανοράματος και μπουγάτσα για τα να μας κεράσει για τα περαστικά ήταν πολύ χαρούμενη που ανάρρωσε ο Oθέλλος»

«Ευχαριστώ Ευγενία που έκανες το κόπο να με ενημερώσεις, κλείνω τώρα συγνώμη αλλά  κάνω φασίνα θα τα πούμε αύριο στο γραφείο»

Από τότε που χώρισα εδώ και τρία χρόνια επανήλθα στην εργένικη ζωή, δύσκολη η μοναξιά του εργένη και ακόμα δυσκολότερες οι δουλειές του σπιτιού, είχα και μια γυναίκα για τις πιο "βαριές δουλειές", πλύσιμο, σιδέρωμα, γενική καθαριότητα, την Κυρία Ασημίνα μια μεσόκοπη εξηντάρα, ποντιακής καταγωγής από το Καζακστάν, καλή γυναίκα και παστρικιά ευτυχώς.

Τέλειωσα με το συμμάζεμα του διαμερίσματος στρώθηκα σε μια πολυθρόνα στο σαλόνι, και άρχισα να διαβάζω ένα βιβλίο που αγόρασα τώρα τελευταία  με τίτλο "Κάθοδος στον παράδεισο" της Πόλα Ζακ, το πραγματικό  όνομα της είναι Αμπάντι και γεννήθηκε στο Κάιρο τώρα  πια ζει μόνιμα στην Γαλλία, το 1991 κέρδισε το βραβείο "Femina"  αυτός ήταν ο λόγος που  αγόρασα ένα από τα βιβλία της.

Ήδη είχε πάει δώδεκα η ώρα, μεσάνυχτα, και αύριο έπρεπε να σηκωθώ νωρίς για την δουλειά, έστρωσα το κρεβάτι και άρχισα να σκέπτομαι να ξαπλώσω ή να το ξενυχτήσω και σήμερα;  θα έρθει η λευκοντυμένη να με βασανίσει ή θα με ξεχάσει σήμερα.

Με αυτήν την σκέψη έγειρα στο κρεβάτι, έβαλα δυο μαξιλάρια για να είναι ψηλά το κεφάλι μου, δυστυχώς το αυχενικό μου ήταν σε έξαρση πάλι, έκλεισα τα μάτια μου, μάταια περίμενα να με πάρει ο ύπνος, η λευκοντυμένη αργούσε και εγώ ξενυχτούσα άλλο ένα βράδυ.

Κατά τις τρεις τα χαράματα απρόσμενα εμφανίστηκε μέσα από ένα λευκό σύννεφο που περνώντας διέλυε τη μαύρη καταχνιά  που με πλάκωνε σαν σπάθα κοφτερή,  ανακάθισε δίπλα μου χάιδεψε το μέτωπο μου, με κοίταξε επίμονα, μου αχνογέλασε «καλό βράδυ» μου είπε «και καλό ξημέρωμα να έχουμε Μαξ, εκατόν δώδεκα μέρες και χρόνια με αναζητούσες σήμερα θα ξημερώσουμε αντάμα»

Έγειρε και ακούμπησε σαν χάδι τα χείλη της πάνω στα δικά μου, ήταν γλυκύτατα σαν μέλι κατακόκκινα όπως τα κεράσια και απαλά σαν το μετάξι, η ανάσα της δροσιά από ανοιξιάτικο μαγιάτικο αεράκι και τα μάτια της γαλανά σαν της θάλασσας που σκλάβωναν όλο μου το είναι.

Τα κορμιά μας δέθηκαν σαν άλυτος κόμπος, όπως ο γόρδιος δεσμός ο Αλεξανδρινός, πάθη τα έτρεφαν όλη την νύχτα μέχρι το ξημέρωμα για να γείρουν αποκαμωμένα στα στρωσίδια του κρεβατιού που τα υποδεχόταν και τα φιλοξενούσαν αυτή τη λαμπερή βραδιά.

Ήταν τριάντα Απριλίου, μετά από εκατοντάδες βράδια κοιμόμουν ήσυχα, συντροφιά με την λευκοντυμένη που με βασάνιζε χρόνια τώρα, για να δώσει την υπέρτατη αξία ενός αγγίγματος στα χείλη μέσα σε ένα βαθύ όνειρο που λύτρωνε τα μέσα μου.


Δημιουργός: Ζεχερλής Μιχάλης 



* Η Ευγενία εργάζεται ως υπάλληλος υποδοχής στο γραφείο του Μαξ Μίλαν. Διάβασε περισσότερα στο The secret stories of Othello Est στην ιστορία του" To τραίνο της φυγής"  

**Μαξ Μίλαν δημοσιογράφος που γράφει τις ιστορίες του Οθέλλου, γνωρίστηκαν όταν ο Οθέλλος επισκέφτηκε το γραφείο του στη Θεσσαλονίκη με πρόθεση να προτείνει στον Μαξ Μίλαν να δημοσιεύει τις ιστορίες του στην εφημερίδα που εργαζόταν. Διάβασε περισσότερα στο The secret stories of Othello Est στην ιστορία του" Χιονισμένα Χείλη

* * * Η Αθανασία και ο Οθέλλος γνωρίστηκαν πάνω στο τραίνο σε ένα ταξίδι με προορισμό την Αθήνα, όπου η Αθανασία ταξίδευε μαζί με τα αδέλφια της λίγα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Διάβασε περισσότερα στο The secret stories of Othello Est στην ιστορία του" To τραίνο της φυγής"   

⚊ Σχετικές δημοσιεύσεις

Ο έρωτας είναι τυφλός έλεγε ο Σαίξπηρ, για κάθε ανθρώπινο όν η αγάπη το πάθος, ο πόθος έχουν το δικό τους ξεχωριστό όνομα, έτσι αντιλαμβάνονται στην ζωή τον κόσμο των συναισθημάτων, για τον Οθέλλο στο όνομα της Νίκης κρυβόταν ο δικός του μυστικός κόσμος ο κόσμος των δικών του συναισθημάτων.

Η συνάντηση μας με τον Οθέλλο κανονίστηκε για τις εικοσιπέντε Μαΐου στην Βιέννη στις οκτώ η ώρα το βράδυ στο Cafe Sacher κοντά στο καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου απέναντι από την όπερα στην οδό Philharmoniker.

Βαδίζοντας από την Tσιμισκή έφτασα στην Τούμπα, όπως έκανα συχνά κάθε φορά που έφευγα νωρίς το βράδυ από την εφημερίδα .

ο Χειμώνας έτριζε ήδη τα δόντια του, ήταν αρχές Δεκέμβρη, πλησίαζαν τα Χριστούγεννα, και ο Οθέλλος μετά από μακρά σιωπή που κράτησε πάνω -κάτω ένα χρόνο επικοινώνησε ως εκ θαύματος μαζί μου και ζήτησε να συναντηθούμε σήμερα που θα ερχόταν στην Θεσσαλονίκη για να επισκεφτεί τον αδελφό του τον Περικλή.

Η ιστορία του Οθέλλου πήγε ανέλπιστα καλά, τώρα είχα αποκτήσει και μια δεύτερη γραμματέα την Φένια που εργαζόταν και αυτή στην εφημερίδα στην υποδοχή, τα γράμματα των αναγνωστών ήταν πολλά και με βοηθούσε να τα ταξινομήσω. Οι αναγνώστες με τις επιστολές τους ρωτούσαν να μάθουν περισσότερα για τον Οθέλλο, άλλοι για την Αναστασία, άλλοι πάλι...

Μπήκε στο γραφείο φουριόζος ήταν γύρω στα πενήντα με πυκνά μαύρα φρύδια καστανόξανθα μαλλιά με πινελιές λευκού στους κροτάφους, οβάλ πρόσωπο, λίγο κυρτούς ώμους και ύψος γύρω στο 1,80 μου άπλωσε το χέρι «καλησπέρα, ήρθα να σας δω και να μιλήσουμε» μου είπε, η φωνή του ήταν απαλή και γοήτευε τα αυτιά μου, βολεύτηκε στον καναπέ και με ρώτησεβαν...

⚊ Πρόσφατες δημοσιεύσεις

o Πoλ Λέρα από τη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας σκηνοθέτησε την απαγωγή του την παραμονή της Πρωτοχρονιάς για να επισκεφθεί την ερωμένη του και να περάσει μαζί της όπως ήλπιζε ένα μαγικό βράδυ χωρίς να τον αντιληφθεί η σύζυγός του.

Το «Express» είναι μια δραματική τηλεοπτική σειρά παραγωγής του 2022-2023, γεμάτη δράση και μυστήριο, ισπανικής παραγωγής, αστυνομικού περιεχομένου και αποτελείται από δυο κύκλους επεισοδίων, από 8 επεισόδια ο κάθε κύκλος της, απέσπασε δε ιδιαίτερα καλή βαθμολογία 6 στα 10 από το IMDb. Η σειρά κατά την εξέλιξη της κάποιες στιγμές θυμίζει ένα...

To 1993 κυκλοφορεί το δισκογραφικό άλμπουμ του Νότη Σφακιανάκη «Με το Ν και με το Σ» από την εταιρεία lyrics, που περιλαμβάνει και το τραγούδι «Μα εσύ με καις» ίσως ένα από τα ωραιότερα τραγούδια που ερμήνευσε ο μεγάλος αυτός καλλιτέχνης, τους στίχους του τραγουδιού έγραψε ο Σπύρος Γιατράς και την μουσική του ο Χρυσοβέργης Αλέκος.

Το «Μην Ανησυχείς Αγάπη μου» με τον πρωτότυπο τίτλο « Don't Worry Darling» είναι μία εξαιρετική ταινία ψυχολογικού θρίλερ γεμάτη μυστήριο, ανατροπές που τελικά έχουν δραματικές προεκτάσεις. Κάλλιστα μπορείς να τη χαρακτηρίσεις ως μία εντυπωσιακή ταινία του είδους της, είναι αμερικανικής παραγωγής του 2022, που σκηνοθέτησε η Olivia Wilde και το...

⚊ Πρoτάσεις για εσάς

mauros_kathreptis

Δημιουργός: Μιχάλης Ζεχερλής
Χρονογράφήμα
Θέμα:Δεν υπάρχει κάποια εισαγωγή ούτε θα δρέψει δάφνες λογοτεχνικού κείμενου το σημείωμα αυτό. Τις τελευταίες ημέρες...

Μηχανή που τρέχει στους δρόμους

Η Ασπίδα το Τόξο και το Βέλος
Χρονογράφημα
Του Μιχάλη Ζεχερλή
Θέμα: Πραγματεύεται τις κουραστικές ,βαρετές και ανώφελες συναντήσεις των ανθρώπων στην σημερινή εποχή που δυστυχώς δεν έχουν καμία ουσία.

Άντρας με πουλόβερ

Φεγγάρια
Μουσική και νότες
Ένα εξαιρετικό μουσικό απόσταγμα ήχων
Θέμα:Μία πολύ όμορφη Μουσική μπαλάντα που έγραψε ο Σπύρος Ζεχερλής την μουσική τους στίχους και την ερμηνεύει ο ίδιος.

man

Θέμα:Οι κορυφαίες δημοσιεύσεις των συνεργατών του Μoments blog που λάτρεψαν οι αναγνώστες μας όλα αυτά τα χρόνια.

Αφροδίτη και Έρωτας χέρι χέρι

★★★★
Όταν ζήλεψε η Αφροδίτη
Θέμα:Οι ακτίνες και το γαλανό φέγγουν στο πρόσωπο σου
Μαλλιά σαν στάχια του καλοκαιριού λάμπουν απ' τα άγγιγμα σου...